நீங்களும், உங்களின் நண்பர்களும் பள்ளி செல்லும்போது ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு புது ஒற்றையடி பாதையை கண்டுபிடித்து, சாகச பயணம் செய்தீர்கள். அது ஒருபுறமிருக்க..
உங்களின் பெற்றோர்கள் மற்றும் நண்பர்களின் பெற்றோர்கள் (அவர்களும்) சாதி என்னும் ஆயுதத்தை கையில் வைத்திருந்தார்களா? இல்லையா? என்பது பற்றி எங்களுக்கு தெரியாது.
கடந்தகாலத்தை நாம் அறிவோம். இது நிகழ்காலம். இப்போது நாமும் நம் நண்பர்களும்தான் பயணிக்கிறோம். ஒற்றுமை பாதையில் பயணம் செய்வதும்,
கோப்பை விவகாரத்திலும், நடைமுறை வாழ்வியலில் சாதியெனும் ஆயுதமென எல்லாமே நாமும் நம் நண்பர்கள் நம்மை சுற்றியிருப்பவர்களும் தான். இது நமக்கான காலம்.
” நீங்க பதினஞ்சி வருசமா ஊருக்கும் போல. இப்போ உங்க ஊருல சாதிங்கிற ஆயுதம் உடஞ்சிதாங்கிறதும் உங்களுக்கு தெரியாது. ” சாதி படிநிலை ஒழிந்துபோன கிராமத்தை தரிசிக்கவே நாம் விரும்புகிறோம். இப்போது கிராமத்திற்கு பயணப்படுங்கள் அவர்கள் அருந்தும் கோப்பையிலேயே உங்களுக்கும் தருவர். இப்போது கோப்பையில் இருப்பது அமுதமாகக்கூட இருக்கலாம்.

இவ்வாறன உங்கள் படைப்புகள் இந்த நிலமை மாற நிச்சயம் அடித்தளமாக அமையும். கால நீட்சியில் இதன் பலன் தெரியும்.

உணர்ச்சிகரமான இந்த வரிகள்.. உங்கள் பதிவின் ஆழ்ந்த உணர்வைச் சொல்கிறது. சாதி என்பது ஒரு உடற்கூறாக மாறிவிட்ட இந்திய சமூகத்தில் அதனை ஒவ்வொருவர் உடலிலிருந்தும் பிய்த்தெறிய வேண்டிய நிலையில்தான் இன்னுமும் நாம் இருக்கிறோம் என்பது வேதனையான ஒன்றுதான். எளிமையான எழுத்த நடையில் கதைக்கான கூறுகளுடன் எழுதப்பட்டுள்ளது. நீங்கள் கதைகள் அல்லது புனைவுகள் எழுதுவீர்களா?

இது இன்றும் நடந்து கொண்டு தான் இருக்கிறதா?

குற்றம் செய்வது மட்டுமே தண்டணைக்கு உரியது என்று கூறி வருகிறார்கள். குற்றத்தைத் தூண்டியவர்கள் இப்போது நல்ல பிள்ளை வேஷம் போடுகிறார்கள்.