அதிகரித்துவரும் சிறார் குற்றங்கள்: சிறார் நீதிச் சட்டம் திருத்தப்பட வேண்டுமா?

வழக்கு : 1

2012 -ஆம் ஆண்டு சென்னையில் உள்ள தனியார் பள்ளியில் மதிப்பெண்கள் குறைத்தார் என்பதற்காக ஆசிரியைக் குத்திக் கொன்றார் ஒன்பதாம் வகுப்பு மாணவர். அவருக்கு சிறார் நீதிமன்றம் சிறுவர் சீர்திருத்தப் பள்ளியில் 2 ஆண்டுகள் இருக்க தண்டனை கொடுத்தது.

வழக்கு: 2

மிகவும் பேசப்பட்ட  நிர்பயா வழக்கு. 2013-ஆம் ஆண்டு ஓடும் பேருந்தில் மருத்துவ மாணவி ஜோதி பாண்டே கூட்டு பாலியல் வன்கொடுமை செய்யப்பட்டார். குற்றவாளிகளில் அதிகபட்ச வன்முறையை ஜோதி மீது செலுத்தியது 17 வயதான சிறுவர் குற்றவாளி என்பது நிரூபணமானது. மற்ற அனைவருக்கும் தூக்கி தண்டனை விதிக்கப்பட்ட நிலையில், சிறார் நீதிமன்றத்தில் 3 வருட தண்டனை பெற்றார் 17 வயது குற்றவாளி.

இந்த இரண்டு வழக்கிலும் குற்றவாளிகள் சிறுவர்கள்தான் முதன்மையான மற்றும் அதிகபட்சம் குற்றம் செய்தவர்களாக இருக்கிறார்கள்.  இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் படி 18 வயதுக்குக் கீழானவர்கள் எத்தகைய குற்றம் புரிந்திருந்தாலும் அவர்கள் சிறார் நீதிமன்றம் மூலமே விசாரிக்கப்படுவார்கள்.  சிறார் நீதிச் சட்டம் – 2000ன் படி, கொடிய குற்றம் புரிந்த சிறுவர்களுக்கு அதிகபட்சமாக மூன்று ஆண்டுகள் மட்டுமே தண்டனை வழங்க முடியும். இந்த மூன்று ஆண்டுகளும் அவர்கள் சிறுவர் சீர்திருத்தப் பள்ளிகளில் தங்க வைக்கப்படுவார்கள்.

’நிர்பயா’ வழக்குக்குப் பிறகு, சிறார் நீதி சட்டம் திருத்தப்பட வேண்டும் என்று பேச்சு சமூகத்தில் வேகமாக எழுந்தது. வேறொரு கொலை வழக்கில் சிறார் என்ற காரணத்தைக் காட்டி தண்டனையை குறைக்க முனைந்த ஒருவரின் மனுவை விசாரித்த உச்ச நீதிமன்றம், கொலை, பாலியல் வன்கொடுமை உள்ளிட்ட தீவிர குற்றங்களை சிறார் நீதிமன்றத்தில் விசாரிக்கலாமா என்பதை மறு ஆய்வு செய்யுமாறு  மத்திய அரசைக் கேட்டது.

2014-ஆம் ஆண்டு சிறார் தண்டனை பெறும் வயதை 18-லிருந்து 16 வயதாக குறைக்கும் சட்ட மசோதாவைக் கொண்டு வந்தது மத்திய அரசு. இந்த சட்ட மசோதா மக்களவையில் நிறைவேற்றப்பட்டது. தற்சமயம் நடந்துகொண்டிருக்கும் குளிர்காலக் கூட்டத்தொடரில் மாநிலங்களவை இந்த மசோதா நிறைவேற்றப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. காங்கிரஸ், இடதுசாரிகள், அதிமுகவினர் இந்த சட்ட திருத்த மசோதாவுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கிறார்கள்.

சிறார் நீதி சட்டத்தில் மாற்றம் வேண்டும். ஆனால் தண்டனை வயதை 18லிருந்து 16 ஆக குறைப்பதை ஏற்க முடியாது என்பதே இந்தச் சட்ட மசோதாவின் எதிர்ப்புக்கு அவர்கள் சொல்லும் காரணம்.

மத்திய குற்ற ஆவணக் காப்பகம் 2013-ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட அறிக்கையில் பாலியல் வன்கொடுமைகளில் ஈடுபடுவோரில்  5 சதவிகிதம் சிறார் என்கிறது.  ஆண்டுக்கு ஆண்டு இந்த சதவிகிதம் அதிகரித்து வருவதையும் பார்க்க முடிகிறது. இந்நிலையில் இந்தச் சிறார்களின் குற்றத்துக்கு 3 வருட தண்டனை என்பது போதுமானதல்ல என்பதே சிறார் நீதிச் சட்டத்தில் திருத்தம் வேண்டும் என்பவர்களின் வாதம். சிறார் குற்றங்களை பொது சட்டத்தின் மூலம் தண்டிக்கும் அமெரிக்க, பிரிட்டன் நாடுகளில் சிறுவர் குற்றங்களின் எண்ணிக்கை குறைந்துள்ளதாகவும் இவர்கள் சொல்கிறார்கள்.

தூக்குதண்டனைகளால் குற்றங்கள் குறைந்துவிடுவதில்லை என்பதைப் போல சிறார் குற்றங்களுக்கு கடுமையான தண்டனை வழங்குவது குற்றத்தை குறைத்துவிடாது என்பது சமூக செயல்பாட்டாளர்களின் கருத்து.  இவர்கள் முன் வைக்கும் முக்கியமான காரணம், சிறார் குற்றவாளிகள் உருவாக்கப்படுவதற்கான சமூகக் காரணிகளை கண்டறியுங்கள் என்பதே.
முதல் வழக்கை எடுத்துக் கொள்வோம். இந்த வழக்கில் குற்றம் செய்த சிறுவன், நடுத்தரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். மதிப்பெண்களை முன்வைத்து சமூக அந்தஸ்தை நிர்ணயிக்கும் அவனுடைய குடும்ப-சமூக சூழல்தான் அவனைக் குற்றவாளி ஆக்கியிருக்கிறது.

இரண்டாவது வழக்கில் கோடூர குற்றங்கள் செய்த சிறுவன், குழந்தை பருவம் முதலே பாலியல் சுரண்டலுக்கு ஆளாகியிருக்கிறார், மனதளவில் அந்தக் கொடுமைகளுக்கெல்லாம் பழிவாங்கும் விதமாக அபலையாக தன்னிடம் சிக்கிய ஜோதி பாண்டே மீது செலுத்தியிருக்கிறார்.

குற்றவாளிகளாக்கப்படும் சிறார்களின்  பெரும்பாலான பின்னணிச் சூழல் வறுமையும் சுரண்டலும் நிறைந்ததாக இருப்பதாக அறிக்கைகள் தெரிவிக்கின்றன. இவர்கள் தண்டனை பெற்று தங்களை சீர்திருத்திக் கொள்ள அனுப்பப்படும் சிறார் சீர்திருத்தப் பள்ளிகளின் நிலைமை படுமோசமாக இருக்கின்றன என்பதை  இந்த நேரத்தில் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரையில் சிறுவர் சீர்திருத்தப் பள்ளிகளில் பணியிடங்கள் நிரப்பப் படாமல் உள்ளன என்றும் அந்த இடங்களை வரும் ஜனவரிக்குள் நிரப்ப வேண்டும் என்றும் உயர்நீதிமன்றம் அறிவுறுத்தியிருக்கிறது. சீர்திருத்தப் பள்ளிகளில் அடிக்கடி சிறுவர்கள் தப்பிச் செல்வது தொடர்கதையாக நடந்து வருகிறது.

அவர்களை கவனித்துக் கொள்ளவே ஆட்கள் இல்லை என்னும் போது அவர்களை பண்படுத்தும் சீர்திருத்தும் நடவடிக்கைகள் எந்த வகையில் சிறப்பாக இருக்கும் என்ற கேள்வி எழுகிறது. கொலை, பாலியல் வன்கொடுமை குற்றங்கள் செய்த சிறார்களுக்கு விதிக்கப்படும் தண்டனையை நீட்டிக்க வேண்டும். சீர்திருத்தப் பள்ளிகளுக்கான பண்படுத்தும் நடவடிக்கைகளை அறிவியல் ரீதியாக ஆய்வு செய்து மேம்படுத்த வேண்டும். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக குற்றங்களுக்கு காரணமான சமூகத்தில் நிலவும் ஏற்றத் தாழ்வுகளை நீக்கும் நடவடிக்கைகளை அரசு தொலைநோக்கோடு திட்டமிட வேண்டும். இவைதான் சிறார் குற்றங்களை குறைக்கும்; கடுமையான சட்டங்கள் அல்ல!

Advertisements