யுனிலிவருக்கு எதிராக பாடகர் டி. எம். கிருஷ்ணா

இந்திய நுகர்வோர் சந்தையை பெருமளவில் கைப்பற்றி வைத்திருக்கும் இந்துஸ்தான் யுனிலிவர் நிறுவனம், கொடைக்கானல் மலையில் தான் விட்டுச் சென்ற பாதரச கழிவுகளை 14 ஆண்டுகளாக அகற்றாமல் விட்டு வைத்திருக்கிறது. தமிழ்நாடு மாசுக்கட்டுப்பாடு வாரியம் கடந்த 2001ஆம் ஆண்டு, யுனிலிவரின் தெர்மாமீட்டர் தயாரிப்பு தொழிற்சாலை சுற்றுச்சூழல் விதிகளை மீறி கழிவுகளை கொட்டுகிறது எனக் கூறி மூடியது. திர்வயம் என்ற இடத்தில் 7.5 டன் பாதரசத்துடன் கூடிய உடைந்த தெர்மாமீட்டர்களை கொட்டியது யுனிலிவர். ஆனால் இதுவரை அதை அகற்றுவதற்கான எந்த நடவடிக்கையிலும் யுனிலிவர் நிறுவனம் ஈடுபடவில்லை. மூளை நரம்புகளை அதுசார்ந்த செயல்பாடுகளையும் பாதிக்கும் பாதரசக் கழிவால் இந்தப் பகுதி மக்கள் தொடர்ந்து பாதிப்புக்குள்ளாகி வருகிறார்கள் என இங்கு களப்பணி செய்த பல சூழலியல் தொண்டு நிறுவனங்கள் குற்றம்சாட்டுகின்றன.

இந்நிலையில் ஜட்கா என்ற சூழலியலுக்கான ஊடகம் தயாரித்த ‘கொடைக்கானல் அடங்காது’ என்ற ராப் பாடல் சமூக தளங்களில் வெளியாகி, இந்தப் பிரச்சினையை வெளி உலகத்துக்குக் கொண்டுவந்தது. கொடைக்கானல் பகுதியில் பரவியுள்ள பாதரசக் கழிவுகளை அகற்ற, அதற்குக் காரணமான யுனிலிவர் நிறுவனம் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று அரசியல் கட்சிகள், சினிமா பிரபலங்கள், சமூக ஆர்வலர்கள், பொதுமக்கள் என அந்நிறுவனத்தை வலியுறுத்தி வருகிறார்கள்.
இதையொட்டி நித்தியானந்த் ஜெயராமன் தலைமையிலான சூழலியல் செயல்பாட்டாளர்கள் ‘யுனிலிவர் பொருட்களை வாங்க மாட்டோம்’ என்ற முழக்கத்தை சமூக வலைத்தளங்களில் பரப்பி வருகிறார்கள். யுனிலிவர் நிறுவனத்தின் முதன்மை நிர்வாக அதிகாரி பால் போல்மனை கொடைக்கானல் கழிவுகளை அகற்றுங்கள் என்று நேரடியாக சமூக வலைத்தளங்கள் மூலம் வலியுறுத்தி வருகிறார்கள். இந்நிலையில் கொடைக்கானல் பாதரசக் கழிவுகளை அகற்றுவதற்கு தரம் குறைந்த முறையை பயன்படுத்த இந்நிறுவனம் திட்டமிட்டிருப்பதாக தகவல் வெளியானது. யுனிலிவர் கொடைக்கானலில் பயன்படுத்தவுள்ள தரம் என்பது, பாதரச கையாளும் தரத்தை விட 25 மடங்கு குறைந்தது எனக் கூறப்படுகிறது. ‘உலக பெருவணிக நிறுவனம் இதே கழிவை இங்கிலாந்தில் அகற்ற பயன்படுத்த ஒரு முறையும் இந்தியாவில் அதைவிட தரம் தாழ்ந்த முறையும் பின்பற்றுவது இந்திய மக்களின் நலனில் எள்ளளவும் அது அக்கறை கொள்ளவில்லை என்பதைக் காட்டுகிறது’ என்கிறார் நித்தியானந்த் ஜெயராமன். மேலும் அவர்,

தெர்மாமீட்டர் தொழிற்சாலையில் பணிபுரிந்து பாதிப்புக்குள்ளான டோமினிக்…
தெர்மாமீட்டர் தொழிற்சாலையில் பணிபுரிந்து பாதிப்புக்குள்ளான டோமினிக்…
“டாமினிக் என்பவர் தெர்மாமீட்டர் தொழிற்சாலையில் பணியாற்றியவர். பணியிடத்தில் பாதரசம் ஏற்படுத்திய விளைவால் அவருக்கு வலிப்பு நோய் வந்தது. நன்றாகப் பாடக்கூடிய இவரால் தற்போது இயல்பாகப் பேசக்கூட முடியாது. ஆனால் இந்நிறுவனமோ சுற்றுச்சூழல் மட்டும்தான் மாசடைந்ததாகவும் தொழிற்சாலையில் பணியாற்றியவர்களுக்கு எந்த பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை என்றும் கூறுகிறது. பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இழப்பீடுகள் கிடைக்கவில்லை. தன் நிறுவனத்தின் விளம்பரங்களுக்கு மட்டும் வருடத்துக்கு 48 ஆயிரம் கோடி ரூபாயை ஒதுக்கும் யுனிலிவர் நிறுவனம் கொடைக்கானல் பாதரசக் கழிவுகளை அகற்ற சில லட்சங்களை ஒதுக்கத் தயங்குகிறது. இந்நிலையில் இந்த நிறுவனம் ஐக்கிய நாடுகள் அவையின் பசுமை விருதைப் பெற்றிருக்கிறது. இந்த விருதுக்கான தகுதியை நிறுவனம் பெற்றுள்ளதாக என்பதை நாங்கள் அந்நிறுவனத்திடம் கேட்கிறோம்” என்கிறார்.

“வைகை ஆற்றின் நீர்ப்பிடிப்பு பகுதியாக செயல்படும் சூழலியல் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடத்தில் இந்தத் தொழிற்சாலைக் கழிவுகள் கொட்டப்பட்டுள்ளன. யுனிலிவர் திட்டமிட்டிருப்பதைப் போல தரம் குறைந்த முறையில் அரைகுறையாக தூய்மைப்படுத்தப்பட்டால் கணிசமான அளவில் பாதரசக் கழிவு தொடர்ந்து தேங்கி கொடைக்கானல் ஏரிகளை மாசுபடுத்தும். அதுமட்டுமின்றி, அந்த ஏரிகளையும், வைகை நதியையும் நம்பியிருக்கும் மக்களையும் அது கடுமையாக பாதிக்கும். பாதரச பாதிப்பு தொடர்பான ஐக்கிய நாடுகள் அமைப்பின் மினமாட்டா ஒப்பந்தத்தில் இந்தியா கையெழுத்திட்டிருப்பதுடன், பாதரசக் கழிவுக்கான அனைத்து ஆதாரங்களையும் அகற்றுவதாகவும் உறுதி பூண்டிருக்கிறது. ஆனால் தமிழக அரசோ, மத்திய அரசோ கொடைக்கானல் கழிவுகளை அகற்ற இதுவரை அந்நிறுவனத்தை வலியுறுத்தவில்லை. பல ஆயிரம் பேரை பலிவாங்கிய போபால் விஷ வாயு விபத்து குற்றவாளிகளை தப்பவிட்டதுபோல யுனிலிவருக்கு அரசுகள் சாதகமாகவே இருக்கின்றன” என்று கடுமையான குற்றச்சாட்டை முன்வைக்கிறார்கள் சூழலியல் ஆர்வலர்கள்.

வெள்ள நிவாரணப் பணிகளில் களமிறங்கிய தன்னார்வலர்கள்!

வெள்ள நிவாரணப் பணிகளுக்கு அரசை மட்டும் நம்பியில்லாமல், தங்களால் இயன்றதை கரிசனத்தோடு பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு பலர் செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். தனிநபர்களாகவும் குழுக்களாகவும் இவர்கள் களத்தில் இறங்கியிருக்கிறார்கள்.

சென்னையின் வெள்ளப் பகுதியில் வாழும் மக்களுக்கு உணவுப் பொட்டலங்கள் வழங்குவது மூலம் பசியாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது ஃபேஸ் புக்கில் இயங்கும் ஃபுட் பேங்க் குழு. சென்னை தி. நகர், கோவிளம்பாக்கம், வேளச்சேரி பகுதிகளில் திங்கள்கிழமை இவர்கள் 547 உணவுப் பொட்டலங்களை விநியோகித்திருக்கிறார்கள்.

 

மிதக்கும் சென்னை: தவறு செய்பவர்கள் நாமும்தான்!

12243392_962822207113264_8850497505961453809_n

தேர்தல் நெருங்கும் காலத்தில் நாட்டில் நல்லது கெட்டது எது நடந்தாலும் அதற்கான முழுப்பழியையும் ஆளும் கட்சி மீது போடுவது எதிர்க்கட்சிகளுக்கு மட்டுமல்ல, பொதுமக்களுக்கும் வழக்கமாகிப் போய்விட்டது. ஒருவித ஆட்டுமந்தை மனோபாவம் நமக்கு. அதுவும் நமக்கான ஊடகமாக சமூக வலைத்தளங்கள் ஆகிவிட்டநிலை, ஒரு ஆடு ஆளும் கட்சியை கலாய்த்து எழுதினால் போதும், மற்ற ஆடுகளும் அதேபோல ‘ம்மே’ என கத்திக்கொண்டு ஓட ஆரம்விடும். அதுபோலத்தான் இங்கேயும் நடக்கிறது.

வேளச்சேரியில் மிதக்கிறது இந்தக் கார்...
வேளச்சேரியில் மிதக்கிறது இந்தக் கார்…

தெருக்களில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓட அதிமுக காரணமாக திமுக காரணமா என்பது இருக்கட்டும். நான் காரணமா இல்லையா என்பதை அவரவர் ஒருமுறை கேட்டுக் கொள்வோம்.

எத்தனைப் பேர் குப்பையை அதற்கென்று ஒதுக்கப்பட்ட குப்பைத் தொட்டியில் போடுகிறீர்கள்? குப்பைத் தொட்டியே உள்ளூர் நிர்வாகம் வைக்கவில்லை என்றால் என்றாவது குப்பைத் தொட்டி வையுங்கள் என்று கேட்டிருக்கிறீர்களா? இன்று மழைநீர் தேங்க முதன்மையான காரணம் என்ன தெரியுமா? மழை நீர் வடியும் இடங்களை அடைத்துக் கொண்டிருக்கும் குப்பைகள்; குறிப்பாக பிளாஸ்டிக் காகிதங்களே காரணம்.

காஞ்சிபுரத்தில் இந்தக் காட்சி...
காஞ்சிபுரத்தில் இந்தக் காட்சி…

நம்மைப் போல ஒரு மனிதன்தான் இதை அள்ளப் போகிறான் என்பது பற்றி எந்த கூச்சநாச்சமும் இல்லாமல் போகிறபோக்கில் குப்பை வீசுகிற நமக்கு இயற்கை தரும் தண்டனையாகத்தான், இந்த வெள்ள நீர் தேக்கத்தைப் பார்க்க வேண்டும். ஏரிகள், குளங்களை ஆக்கிரமித்து கட்டப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் புதிய புறநகர்ப்பகுதிகளைத் தவிர்த்து, அனைத்து இடங்களிலும் நீர் வடிவதற்கான கால்வாய் வசதி செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

ஆனால் அந்தக் கால்வாய்களை குப்பையைப் போட்டு நிரப்பிவிட்டு, மழை நீர் போக வழியில்லை வெள்ளக்காடாகிவிட்டது என்று இப்போது பதறுகிறோம்.

‘எனக்கு என்ன’ என்கிற மேட்டிமை சுபாவம்தான் நகர வாழ்க்கையில் பிரதான குணமாகிவிட்டது. நாப்கின்களை குப்பைத் தொட்டியில் போட கஷ்டப்பட்டு டாய்லெட்டில் பிளஷ் செய்கிற அபார்ட்மெண்ட் வாசிகளின் வாசல் சில மாதங்களில் நாறும். காரணம் கழிவுநீர் குழாயை அடைத்துக் கொண்டிருக்கும் நாப்கின்கள். அதை யாரோ ஒரு மனிதர் கையைவிட்டு எடுத்து அடைப்பை நீக்கி சரிசெய்வார். குப்பையில் வீசப்பட்ட நாப்கினைப் பார்த்தபடியே அடுத்த முறையும் நாப்கினை டாய்லெட்டுக்குள் போடுவார். அதுதான் அடைப்பு எடுத்தாகிவிட்டதே?

இதை மேட்டிமை சுபாவம் என்று மட்டும் சொல்லக்கூடாது, மனிதநேயமற்ற செயல் என்றே சொல்ல வேண்டும். நம்மைப் போன்றவர்களால்தான் ஒழிக்கப்பட வேண்டிய, ஒழிக்கப்பட்டதாகச் சொல்லும் கழிவுகளை அகற்றும் பணிகளுக்கு சகமனிதர்களை பயன்படுத்தும் வழக்கம் இன்னமும் தொடர்ந்துகொண்டிருக்கிறது. அவ்வவ்போது அது மனித உயிர்களையும் காவு வாங்கிக்கொண்டிருக்கிறது.

நகரெங்கும் நாம் போட்டு வைத்த குப்பைகள், வெள்ளத்தை வடியவிடாமல் தடுக்கொண்டிருக்கின்றன. முன்னர் ஆட்சியில் இருந்த கருணாநிதியோ, இப்போது ஆட்சியில் இருக்கிற ஜெயலலிதாவோ, மேயர் துரைசாமி அல்லது வார்டு உறுப்பினரோ வந்து வெள்ளத்தை வடியவைக்கப்போவதில்லை. நம்முடைய குப்பைகளை, நம்முடைய அழுக்குகளை சுத்தம் செய்யப்போவது ஒரு அடிமட்டத் தொழிலாளிதான் செய்யப்போகிறார்.

ஆனாலும் நாம் வெட்கமே இல்லாமல் அடுத்தவரை குற்றம் சொல்ல பட்டிமன்றம் நடத்திக்கொண்டிருக்கும் வெள்ளத்துக் காரணம் ஜெயலலிதாவா? கருணாநிதியா? என்று.

 

காணாததைக் கண்ட ஆமான்…

காண்டற் பொருளாற் கண்டில துணர்த
லுவம மாவ தொப்புமை அளவை
கவய மாவாப் போலுமெனக் கருத

– மணிமேகலை 21:40-42

காண்டற் பொருளாற் காணாதை உணர்வதற்கு உதாரணமாய் சீத்தலை சாத்தனார் இங்கே ‘ஆ’வைக் குறிப்பிடுகிறார். காட்டில் உலவும் ஆ’வை நாட்டில் காணமுடியாது இந்த ஆ’தான் சங்கப் பாடல்களில் பல இடங்களில் ‘ஆமான்’ என எழுதப்பட்டிருக்கிறது என்கிறார் சங்க இலக்கிய ஆய்வாளர் பி.எல்.சாமி.

ஆமான் என்று இலக்கியங்களில் சுட்டப்படும் காட்டுமாடு
ஆமான் என்று இலக்கியங்களில் சுட்டப்படும் காட்டுமாடு

காட்டில் உலவும் ஆமானைக் கொண்டாடிய தமிழ் இலக்கிய மரபில் வந்த நாம் இப்போது இதைக் காட்டெருமை என்று அழைக்கிறோம். எருமைக்கும் மாட்டிற்கும் வித்தியாசம் தெரியாத தலைமுறையாகிவிட்டோம் நாம். ஆ என்பது மாட்டைக் குறிக்கும் சொல். எருமை என்ற விலங்கினம் சங்க இலக்கியங்கள் எழுதப்பட்ட காலத்தில் இல்லை. அது பிற்காலத்தில் தமிழகத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட வீட்டு விலங்கினம். ஆமான் என்று இலக்கியங்களில் சுட்டப்படும் காட்டில் வாழும் மாட்டினத்தை காட்டுமாடு என்று அழைப்பதே பொருத்தமாகும்;சரியாகும்.

காட்டுமாடு உயர்ந்த திமிலும் வளைந்த கொம்புகளும் கொண்டது. யானைகளுக்கு அடுத்து காட்டில் வாழும் பெரிய விலங்கினம் இது. வயது வந்த காட்டுமாடு 8-10 அடி நீளமிருக்கும். எடை 650-1000கிலோ வரைக்கும் கொண்டது. வீட்டு மாடுகளைப் போல புல், தழைகள்தான் உணவு. ஆனால் வீட்டு மாடுகளைப் போல சாதுவானவை அல்ல, மூர்க்கமானவை. இதன் பலத்தை சிங்கத்துடன் ஒப்பிடுவார்கள்.

gaur

மேற்கு தொடர்ச்சி மலைக் காடுகளில் வாழும் காட்டுமாடுகள், காட்டை விட்டு வெளியே வந்து ஊறுவிளைவிப்பதாக ஊடகங்களால் காட்டெருமை என்ற பெயரில் பொதுமக்களுக்கு அறிமுகமானவை. மேற்கு பழனிமலைக் காடுகளில் உள்ள காட்டுமாடுகள் குறித்தும் கீழானவயல் பகுதியில் மனிதனுக்கும் காட்டுமாடுகளுக்குமான பிணக்கு குறித்தும் ஆய்வு செய்திருக்கிறோம். காட்டுமாடு-மனித பிணக்குக்கு முக்கிய காரணமாய் இருப்பது காட்டுமாடுகளின் வாழிடம் நாளுக்குநாள் குறைந்து வருவதே ஆகும். காட்டுமாடுகளில் இயல்பான மூர்க்க குணம் சில சமயம் மனிதர்களை தாக்கிவிடுகிறது. பெரும்பாலும் இதில் பாதிக்கப்படுவது தேயிலை தோட்டங்களில் பணிபுரியும் தொழிலாளர்களே.

காட்டு விலங்குகளுக்கு மனிதர்களுக்கும் ஏற்படும் பிணக்குகளுக்கு நிச்சயம் மனிதர்களின் பேராசைகள்தான் முற்றுப்புள்ளி வைக்கவேண்டும். தொடர்ச்சியான விழிப்புணர்வுகளை காடுகளை ஒட்டியுள்ள பகுதி மக்களுக்கு ஏற்படுத்துவதும் செல்வந்தர்களின் ஆக்கிரமிப்பு அல்லது வளர்ச்சி நடவடிக்கைகளை முறையாகக் கண்காணிப்பதும் இந்தப் பிணக்குகளைத் தீர்த்து வைக்கும்.

அறிஞர் அண்ணா உயிரியல் பூங்காவில் காட்டுமாடு கன்றுடன்
அறிஞர் அண்ணா உயிரியல் பூங்காவில் காட்டுமாடு கன்றுடன்

திருக்கழுக்குன்றம் அருகே ஒரு கரும்புத்தோட்டத்தில் வழிதவறி வந்த ஒரு காட்டுமாடு கன்று மணி என்று பெயரிடப்பட்டு வண்டலூரில் உள்ள அறிஞர் உயிரியல் பூங்காவிற்கு அழைத்து வரப்பட்டது. இந்த மணியும் இன்னும் சில பெண் காட்டுமாடுகள் இணைந்துதான் இன்று வண்டலூர் பூங்காவில் 21 மாடுகளாக எண்ணிக்கையை உயர்த்தியிருக்கின்றன. இரண்டு வருடங்களில் வளர்ந்து பருவமடையும் குட்டி ஈன்ற தயாராகும். ஆயுட்காலம் 20 வருடங்களாகும். அந்த வகையில் மற்ற இந்திய பூங்காக்களில் இல்லாத வகையில் வண்டலூர் பூங்காவில் 21 மாடுகள் பெருகியிருக்கின்றன.

காடுகளைப் பொருத்தவரை காட்டுமாடு அழிந்துவரும் உயிரினம். 1972 ஏற்படுத்தப்பட்ட வனஉயிரினங்கள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தில் காட்டுமாடு வேட்டையாடுதல், கொல்லுதல் சட்டப்படி தடைசெய்யப்பட்டதாகும்.

சூழலியல் செயற்பாட்டாளர் திருநாராணன் தந்த தகவல்களின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டது.

திருநாராணனின் இயற்கை அறக்கட்டளையின் இலட்சினை காட்டுமாடு. காட்டுமாடுகள் குறித்து கள ஆய்வையும் செய்திருக்கிறார் திருநாராணன்.

ஊடகக்காரர்களை தாக்கிய யுனிலிவர்

unilever

இந்திய நுகர்வோர் சந்தையை பெருமளவில் கைப்பற்றி வைத்திருக்கும் இந்துஸ்தான் யுனிலிவர் நிறுவனம், கொடைக்கானல் மலையில் தான் விட்டுச் சென்ற பாதரச கழிவுகளை 14 ஆண்டுகளாக அகற்றாமல் விட்டு வைத்திருக்கிறது. தமிழ்நாடு மாசுக்கட்டுப்பாடு வாரியம் கடந்த 2001ஆம் ஆண்டு, யுனிலிவரின் தெர்மாமீட்டர் தயாரிப்பு தொழிற்சாலை சுற்றுச்சூழல் விதிகளை மீறி கழிவுகளை கொட்டுகிறது எனக் கூறி மூடியது. திர்வயம் என்ற இடத்தில் 7.5 டன் பாதரசத்துடன் கூடிய உடைந்த தெர்மாமீட்டர்களை கொட்டியது யுனிலிவர். ஆனால் இதுவரை அதை அகற்றுவதற்கான எந்த நடவடிக்கையிலும் யுனிலிவர் நிறுவனம் ஈடுபடவில்லை. மூளை நரம்புகளை அதுசார்ந்த செயல்பாடுகளையும் பாதிக்கும் பாதரசக் கழிவால் இந்தப் பகுதி மக்கள் தொடர்ந்து பாதிப்புக்குள்ளாகி வருகிறார்கள் என இங்கு களப்பணி செய்த பல சூழலியல் தொண்டு நிறுவனங்கள் குற்றம்சாட்டுகின்றன.

இந்நிலையில் கடந்த 15 ஆண்டுகளாக கொடைக்கானல் மலைப்பகுதியில் யுனிலிவர் நிறுவனம் ஏற்படுத்திய பாதிப்புகள் குறித்து செய்தி சேகரிக்கவும் புகைப்படங்கள் எடுக்கவும் ஊடகங்கள் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை என்கிற தகவல் தற்போது வெளியாகியுள்ளது. கடந்த அக்டோபர் 26-ஆம் தேதி, யுனிலிவரின் தெர்மாமீட்டர் நிறுவனத்தில் ஏற்பட்ட பாதிப்புகள் குறித்து ஆராய்வதற்காக அனுப்பட்டிருந்த குழுவினருடன் செல்ல முயன்ற ஊடகக்காரர்களுக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டுள்ளது. மீறிச் சென்ற ஊடகக்காரர்களை தாக்கியுள்ளார், யுனிலிவர் நிறுவனத்தின் மேனேஜர் ஜான் ஜார்ஜ்.

“ஊடகங்களுக்காக பல கோடிகளை செலவழிக்கும் யுனிலிவர், ஊடகக்காரர்களை நடத்தும்விதம் இதுதான். யுனிலிவர் நிறுவனத்துக்குள்ளே வெளிவராத பல ரகசியங்கள் இருப்பதையே இது காட்டுகிறது. இங்கு வேலைப்பார்த்த ஊழியர்கள் மெர்க்குரி கழிவுகள் நிறுவன வளாகத்துக்குள்ளே பல இடங்களில் புதைக்கப்பட்டிருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள்” என்கிறார் யுனிலிவருக்கு எதிரான போராட்டத்தை முன்னெடுக்கும் நித்யானந்த் ஜெயராமன்.

யுனிலிவர் நிறுவனம் அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களை விலைபேசி, மிகப் பெரிய பாதகத்தை தமிழக மக்களுக்குச் செய்துகொண்டிருக்கிறதோ என்கிற பயம் தோன்றுகிறது. போபால் ஏற்படுத்திய பேரழிவுகள் நம் கண்முன் வந்துபோகின்றன.

வைகை ஆற்றின் நீர்ப்பிடிப்பு பகுதியாக செயல்படும் சூழலியல் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இடத்தில் இந்தத் தொழிற்சாலைக் கழிவுகள் கொட்டப்பட்டுள்ளன என்பதும் நம் கவலையை அதிகப்படுத்துகிறது.