கொள்கையே இல்லாமல் ஆட்சிக் கனவு!

பதின் பருவத்தில் கல்யாண ஆசை வருவதுபோல, தேர்தல் காலத்தில் பலருக்கு கட்சி ஆரம்பித்து, ஆட்சியைப் பிடிக்கும் ஆசை வந்துவிடுகிறது. நேர்மையான அதிகாரி என பெயரெடுத்த சகாயத்தை அரசியலுக்கு வரவேண்டும் என பலர் இயக்கம் நடத்தினார்கள், பேரணி நடத்தினார்கள். அவர் தெளிந்தவர் என்பதால் ஒதுங்கிக் கொண்டார். ஆனால் சகாயத்துக்குக் கிடைத்த முகநூல் இளைஞர்களின் ஆதரவைப் பார்த்து,  தனக்கு முகநூலில் இருக்கும் 30 ஆயிரம் ஃபாலோயர்களைப் பார்த்து நாமும் தலைவனாகிவிடலாம் என களமிறங்கியிருக்கிறார் அப்துல்காலமின் தனி ஆலோசகர் பொன்ராஜ். இவர் ஆரம்பித்திருக்கும் கட்சியின் பெயர் ‘அப்துல் கலாம் இலட்சிய இந்திய கட்சி’!

அப்துல்கலாமின் 2020 என்ற கனவை நனவாக்கவும் தமிழ்நாட்டைச் சூழ்ந்துள்ள குப்பை அரசியலை தூய்மையாக்கும் அரசியலுக்கு வந்துள்ளதாக தெரிவிக்கிறார் பொன்ராஜ். மேலோட்டமாக பொதுமக்களுக்கு இருக்கும் அரசியல் கட்சிகள் மீதான வெறுப்பு, இன்னொருவருக்கு வெற்றியை பெற்று தந்துவிடும் என்ற அதே மேலோட்டமான கணிப்பில் பொன்ராஜ் போன்றவர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதுதான் இங்கே கவனிக்கப்பட வேண்டிய விஷயம்.

இந்திய கட்சிகளின் வரலாற்றை எடுத்துப் பார்த்தோமேயானால் எந்தக் கட்சி வெகுமக்களின் உணர்வுகளுடன் ஒத்திசைந்து இயங்கியிருக்கிறதோ, அந்தக் கட்சிகளே நிலைத்து நின்றிருக்கின்றன. மக்களுக்கான சமூகப் போராட்டங்களை, தேசத்தின் விடுதலைப் போராட்டங்களை முன்னெடுத்த கட்சிகளே மக்கள் ஆதரவைப் பெற்றிருக்கின்றன. இன்று மத்தியில் ஆட்சியைப் பிடித்திருக்கும் பாஜக, அதற்காக 30 ஆண்டுகள் ‘உழைக்க’ வேண்டியிருந்தது.

தமிழகத்தில் திமுக தனக்கான இடத்தைப் பிடிக்க எத்தனையோ போராட்டங்களை முன்னெடுத்தது; ஆண்டுகள் பலவற்றை விலையாகக் கொடுத்தது. டெல்லியில் ஆட்சியைப் பிடித்த ஆம் ஆத்மியின் சமீபத்திய உதாரணத்தை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

மத்தியில் ஆண்ட காங்கிரஸ் அரசில் ஊழல் முறைகேடு ஒவ்வொன்றாக வெளிவந்துகொண்டிருந்த சமயத்தில் தொண்டு நிறுவனம் வைத்து நடத்திக்கொண்டிருந்த அரவிந்த் கெஜ்ரிவால் காந்தியவாதி அன்னா அசாரே, மனித உரிமை செயல்பாட்டாளரும் வழக்கறிஞருமான பிரசாந்த் பூஷண் போன்றோருடன் இணைந்து மாபெரும் மக்கள் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தார். அந்தப் போராட்டத்துக்கு ஊழலால் மனம் வெதும்பியிருந்த மக்கள் ஆதரவு அவரை அடுத்த கட்டம் நோக்கி யோசிக்க வைத்தது.

ஊழலற்ற அரசாங்கம் என்ற கோரிக்கை அவர்களை டெல்லியில் ஆட்சியில் அமர்த்தியது. வெறுமனே இந்த ஒரு கோஷத்தை வைத்து மட்டும் அவர்கள் ஆட்சி அமைக்கவில்லை. தொண்டர்களை ஒருங்கிணைத்து மக்களின் குறைகளை வீடுவீடாகச் சென்று கேட்டார்கள். ஃபேண்டஸியான திட்டங்களை முன்வைக்காமல், எதைச் செய்ய முடியுமோ அதைச் சொன்னார்கள். அவர்களுக்குப் பலன் கிடைத்தது. மேலும் டெல்லி என்கிற சிறிய மாநிலத்தில், யூனியன் பிரதேசத்தில் அவர்களால் மக்களிடம் குறைந்த காலத்தில் (இரண்டாண்டுக்கும் குறைவில்லாத) செல்ல முடிந்தது.

ஆனால், இங்கே தேர்தல் வர இன்னும் இரண்டே மாதங்கள் உள்ள நிலையில் கட்சி ஆரம்பிக்கிறோம்; ஜெயிக்கிறோம்; ஆட்சியைப் பிடிக்கிறோம் என்று சொல்வது நல்ல நகைச்சுவை துணுக்காகத்தான் இருக்க முடியும்! தன்னுடைய தனிப்பட்ட பதவியால் கிடைக்கும் ஒரு சிறு பகுதி மக்களின் ஆதரவை வைத்து ஒரு தொகுதியில் டெபாசிட் கூட வாங்க முடியாது என இவர்கள் உணர வேண்டும்.

விளம்பர நடிகர்களை நடிக்க வைத்து தெரிந்த வேட்பாளர் நமக்குள் ஒருவர் என்ற முழக்கத்துடன் தொலைக்காட்சி விளம்பரம் ஒன்று அடிக்கடி தொலைக்காட்சிகளில் வருகிறது. யார் இந்தக் கட்சியின் தலைவர் அல்லது ஒருங்கிணைப்பாளர், இத்தனை பகட்டான, செலவு பிடிக்கும் விளம்பரம் வருவதன் பின்னணி எதையுமே தெரிவிக்காமல் விளம்பரம் மட்டும் வந்துகொண்டே இருக்கிறது. இவர்கள் எந்த அடிப்படையில் மக்கள் நமக்கு வாக்களிப்பார்கள் என்று நினைக்கிறார்கள்? வெறுமனே சமூக வலைத்தளங்களில் தற்போதைய அரசியல் கட்சிகளை கேலி செய்து ஸ்டேடஸ் போடும் இளைஞர்கள் எல்லாம் தங்களுக்கு வாக்களித்து விடுவார்கள் என்பதுதான் இவர்களுடைய நினைப்பா?

மக்கள், இன்றைய அரசியல் கட்சிகள் செய்யும் அரசியல் மீது வெறுப்புடன் இருக்கிறார்கள் என்பது உண்மைதான். ஆனால், அந்த வெறுப்பு இவர்களுக்கு சாதகமாக மாறிவிடும் என்று நினைத்து இன்று கட்சி, நாளை ஆட்சி என கனவு இவர்கள் கனவு காண்கிறார்கள். உண்மையில் இது போன்ற கொள்கையற்ற ‘திடீர்’ கட்சிகளைப் பார்த்தால் நிச்சயம் மக்களுக்கு இன்னும் வெறுப்பு கூடுமே தவிர, இவர்கள் மேல் எள்ளளவும் நம்பிக்கை வராது.

மக்களுக்கு நல்லது செய்ய விரும்பு நல்ல நோக்கம் உள்ளவர்கள் குறுகிய காலத்திலேயே ஆட்சியை பிடித்துவிட முடியாது. அதற்காக உழைக்க வேண்டும்; திராவிட கட்சிகளின் 40 ஆண்டுகால அரசியலை மக்கள் மனதில் இருந்து அகற்றி அந்த இடத்தில் அமர, வாழ்க்கையை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மற்றபடி, உங்களின் அற்ப ஆசைகளுக்காக மக்களின் வெறுப்புணர்வை கிளறிப் பார்ப்பது, உங்களுக்குத்தான் இழப்பைக் கொடுக்கும்.

தினச்செய்தி நாளிதழில் வெளியானது

Advertisements

தேர்தல் நேர காளான்கள்!

அனைத்திந்திய எம் ஜி ஆர் கட்சி, அனைத்திந்திய திராவிடர் சமத்துவ கழகம், அனைத்திந்திய தமிழக முன்னேற்ற கழகம், அனைத்து மக்கள் முன்னேற்ற கழகம், அன்பு உதயம்  கட்சி, அப்பாம்மா மக்கள் கழகம், பாரத சமத்துவ மக்கள் கழகம், பாரத மக்கள் காங்கிரஸ், பாரதிய திராவிட மக்கள் கட்சி, பாரதிய டெமாக்ரடிக் தள், தேச மக்கள் முன்னேற்ற கழகம்…
இப்படி ஆங்கில எழுத்து ஏயில் ஆரம்பித்து இஸட் வரை நாம் கேள்விப்படாத புது புது பெயர்களைத் தாங்கிக் கொண்டிருக்கும்  180க்கும் மேற்பட்ட கட்சிகள் இப்போதை(2014ன் படி)க்கு தேர்தல் ஆணையத்தில் பதிவு செய்து கொண்டுள்ள கட்சிகள், ஆணையத்தின் அங்கீகாரத்துக்கு காத்திருக்கும் கட்சிகள்.

மதத்தின் பெயரால் தொடங்கப்பட்ட கட்சிகள், சாதியை பெயரில் தாங்கியிருக்கும் கட்சிகள், கொள்கைகளை பெயராக கொண்ட கட்சிகள், கொள்கைகளே இல்லாமல் ஆரம்பிக்கப்பட்ட கட்சிகள் என தேர்தல் நேரத்தில், மழை நேர காளான்களைப் போல கட்சிகள் புதிதுபுதிதாக முளைக்க ஆரம்பிக்கின்றன.

குறிப்பிட்ட பகுதியில் பிரபலமாக இருப்பவர், சாதித் தலைவர்கள், பொருளாதார செல்வாக்கு இருக்கிறவர் இதில் எதுமே இல்லையென்றால் எனக்கு பத்து பேரைத் தெரியும் என்பவர்கூட ஒரு பெயரை வைத்துக்கொண்டு கட்சியை தேர்தல் ஆணையத்தில் பதிவு செய்துவிட முடியும். ஆனால், ஆங்கீகாரம் பெறுவது அவ்வளவு எளிதானதல்ல.

தேர்தல் ஆணையத்தின் அங்கீகாரம் பெற வேண்டுமானால் சில பல சட்ட திட்டங்கள் உண்டு. அதில் ஒன்று முந்தைய தேர்தல்களில் கட்சி 6% வாக்குகளையாவது பெற்றிருக்க வேண்டும். நீண்ட திட்டத்துடன் அரசியலில் களம் இறங்கிறவர்களுக்குத்தான் இந்தக் கவலை. காளான்கள் இதைப்பற்றி கவலைப்பட மாட்டார்கள். பெரும்பாலான காளான் கட்சிகளின் நோக்கம் குறுகியது.

அதாவது ‘எங்களிடம் இத்தனை ஆதரவாளர்கள் இருக்கிறார்கள், அவை எல்லாம் ஓட்டுகள் ’என்று பெரிய கட்சிகளிடம் பணம் பறிப்பது அல்லது அதிகாரத்தின் நிழலில் ஒதுங்கிக் கொள்ளும் நோக்கத்தில் தான்  இவர்கள் கட்சி தொடங்குகிறார்கள். அணு உலை எதிர்ப்பு போராளி சுப. உதயகுமாரன் தொடங்கியிருக்கும் பச்சைத் தமிழகம் நோக்கத்துடன் ஆரம்பிக்கப்பட்டிருக்கும் கட்சி. ஆனால், இவர் போன்றோரைப் பொருத்தவரை வெகுமக்களின் ஆதரவு பெற முடியுமா என்பதே பிரச்சினை. எந்தவொரு கட்சியும் ஆரம்பிக்கப்படும் போது சிறிய அளவிலான வெற்றிகளையே பெருகிறது. தாக்குப் பிடிக்கும் திறன், அரசியல் செய்யும் பாங்கு இவற்றின் அடிப்படையில்தான் அது முன்னோக்கிச் செல்ல முடியும்.

திராவிட கட்சிகளின் எழுச்சி, காங்கிரஸின் வீழ்ச்சியில் ஆரம்பித்தது. திராவிட கட்சிகளின் வீழ்ச்சிக்கான காலம் நெருங்கிவிட்டது; மக்கள் புதிய அலை கட்சிக்காக ஏங்குகிறார்கள் என சில அரசியல் நோக்கர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள். திராவிட கட்சிகள் சரிவை சந்தித்திருப்பது உண்மைதான். ஆனால் அதுவும் சித்தாந்த அடிப்படையில். இந்த இரண்டு கட்சிகளையும் திட்டிக்கொண்டே, ரெண்டில் ஒன்றைத் தொடுகிற மனப்பான்மையில்தான் வெகுமக்கள் இருக்கிறார்கள். திடீர் என்று ஒரு கட்சி தோன்றி தமிழ் தேசியத்தையோ, மதவாதத்தையோ முன்வைத்து ஆட்சியை பிடித்துவிட முடியும் என்கிற கனவு இன்றைய தமிழக சூழலில் கனவாகத்தான் இருக்க முடியும்.

தலைமுறைகளும் வாழ்க்கைச் சூழலும் மாறிக்கொண்டிருக்கும் சூழலில் பழையன கழிதலும் புதியன வருதலும் இயல்பே. இருக்கிற கட்சிகள் தங்களை புதுப்பித்துக் கொள்ளாத வரை, புதிய கட்சிகளின் எழுச்சி நடந்தே தீரும். அது எதன் அடிப்படையில் அமையும் என்பது காலத்தின் புதிர்!

பின்குறிப்பு: மாற்றம் முன்னேற்றத்தை முன்னெடுக்கும் பாமகவும் கூட்டணி ஆட்சிக்கு அடித்தளம் அமைக்கப்போவதாகக் கூறும் மதிமுகவும் விடுதலை சிறுத்தைகளும் தேர்தல் ஆணையத்தால் அங்கீகரிக்கப்படாத கட்சிகள்.

தினச்செய்தி நாளிதழுக்காக எழுதியது.