தற்கொலை அரசியல்!

எந்தவொரு நாகரிக சமூகமும் ‘தற்கொலை’யை ஆயுதமாக எடுக்காது. தலைவனின் கட்டளைக்காக கண்மூடித்தனமாக கழுத்தறுக்கொள்ளும் காட்டுமிராண்டியின் செயல் ‘தற்கொலை’. வாழ்க்கையை நேர்கொள்ளும் திராணியற்றவர்கள் தற்கொலையை புனிதப்படுத்தும், கொண்டாடும் வேலையை செய்துவருகிறார்கள்.

காவிரி மேலாண்மை வாரியம் அமைக்க என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதை செய்வதை விட்டுவிட்டு, அதிமுக எம்பிக்கள் ‘தற்கொலை’ நாடகம் ஆடுகிறார்கள். ஒருகாலத்தில் இந்த தற்கொலை நாடகம், நிஜமாகப்போவதில்லை. உணர்வுகளைத் தூண்டி அப்பாவிகள் எவராவது தற்கொலை செய்துகொள்ள வேண்டும், அதை வைத்து பிண அரசியல் நடத்தக்கூடும் என நான் சந்தேகிக்கிறேன். அப்பட்டமான திசைதிருப்பல் இது.

போதாக்குறைக்கு அய்யாக்கண்ணு, தற்கொலை செய்வோம் என்கிறார். தயவுசெய்து இவர்களை நம்பாதீர்கள். கடந்தகால தற்கொலைகளால் எதுவும் நடந்துவிடவில்லை, தற்கொலையைத் தவிர, பிற அத்தனை வழிகளையும் சிந்தியுங்கள்.

அரசுகள் நம்மை ஏமாற்றிக்கொண்டே இருக்கின்றன. ஏமாற்றுகிறவர்களிடம் தற்கொலையை ஆயுதமாக பயன்படுத்த முடியுமா? அவர்களிடம் குறைந்தபட்ச இரக்கத்தையாவது பெற முடியுமா? காவிரி டெல்டா மாவட்டங்களில் கடந்த ஆண்டு நூற்றுக்கணக்கான விவசாயிகள் தற்கொலை செய்துகொண்டார்கள்… அவர்களின் தற்கொலைகளுக்கு நீதி கிடைத்துவிட்டதா?

Advertisements

கபாலி புரட்டிப்போடும் சாதி சர்ச்சைகள்!

இன்றைக்கு சமூக ஊடகங்களில் அதிகம் விவாதிக்கப்படும் விஷயமாக மாறிப்போயிருக்கிறது சாதி. சாதி ஒழிப்பு பிரச்சாரம் நடந்த மண்ணில் சாதியை பின் ஒட்டாக வைத்து முகநூல் குழுக்கள் தோன்றுகின்றன.  அவை சாதி பெருமையைப் பேசுவதோடு நின்றுவிடுவதில்லை; வன்மத்தை கக்கும் குழுக்களாக செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன. அரசியல் வாழ்க்கைக்கு சாதியே பிரதானமாகிவிட்டச் சூழலில் இத்தகைய குழுக்கள் மீது எந்தவித நடவடிக்கையும் அரசுகள் எடுப்பதில்லை.  சமூக ஊடகங்கள்  சாதிய சமூகத்தின் கண்ணாடிகளாக மாறிப்போயிருக்கும் இந்தச் சூழலில் இன்னொரு குறிப்பிடத் தகுந்த தகவல் ஒன்றையும் சொல்ல வேண்டும். இணைய தேடு பொறிகளில் தமிழில் தேடப்படும் விஷயங்களில் நடிகர்களின் சாதி எது என்பது குறிப்பிடத்தகுந்த இடத்தைப் பிடித்திருக்கிறது.

தங்களுக்குப் பிடித்த அல்லது பிடிக்காத நடிகர்களின் சாதியைத் தெரிந்துகொள்ள இணையவாசிகள் ஏன் விரும்புகிறார்கள்? சாதிய சமூகம் ஒரு காரணம் என்றாலும் வெகுஜென கலைவடிவமான சினிமா மீது சாதிய கண்ணோட்டத்தை  ஏற்படுத்தியது இதே கலைத்துறைச் சார்ந்தவர்கள்தான். நடிகர் கமல்ஹாசனின் தேவர் மகனிலிருந்து பாரதிராஜாவின் தேவர் பெருமை பேசும் இடைக்காலப் படங்களிலிருந்து கே. எஸ். ரவிக்குமார், உதயகுமார் ஆகியோரின் கவுண்டர் பெருமை பேசும் படங்களிலிருந்து சாதிய நிழல் சினிமா மீது  படர்ந்தது எனச் சொல்லலாம். இவர்களின் அடிகளை பின்பற்றி நூறு படங்களாவது வந்திருக்கும்.

சமகாலத்தில் தேவர் சாதியினரின் பங்களிப்பு அதிகமாக இருப்பதாலோ என்னவோ, தேவர் சாதி பெருமை பேசும் சினிமாக்கள் தொடர்ந்து வந்துகொண்டே இருக்கின்றன. சாதிய கொலைகளும் சாதி பெண்கள் மீது செலுத்து வன்முறையும் பெருமைக்குரிய, வீரம் செறிந்த கதைகளாகப் பதிவு செய்யப்படுகின்றன. தேவர் மகனில் வந்த ‘போற்றிப் பாடடி பெண்ணே’ என்ற பாடல் சாதி வெறியேற்றும் வகையில் ஆதிக்க சாதிகளின் விழாக்களின் ஒலிக்க வைக்கப்படுகின்றன. இந்த வரிசையில் கொம்பன், சுந்தர பாண்டியன் இன்னும் பல படங்களின் பாடல்கள், சாதி கலவரத்தைத் தூண்டும்வகையில் தலித் சாதியினரை உசுப்பேற்றும் வகையில் ஒலிக்க வைக்கப்படுவதாக பல பதிவுகள் ஆங்கில செய்தி ஊடகங்களில் பதிவாகியுள்ளன.

இத்தகையதொரு சூழலில் தலித் என்கிற அடையாளத்துடன் பா. ரஞ்சித் திரைப்படத்துறைக்கு வருகிறார்; முதல் படமாக ‘அட்டைக்கத்தி’ காதலைப் பற்றிப் பேசினாலும் அது தலித் வாழ்வியலின் அடித்தளத்தில் அமைந்திருந்தது. திணிப்பாக இல்லாமல் மிக இயல்பாக அதை பா. ரஞ்சித் செய்திருந்தார். அவருக்கு அதில் வெற்றியும் கிடைத்தது. வெற்றி என்பது அனைத்து ‘சாதி’யைச் சார்ந்த ரசிகர்கள் கொடுத்தது தானே? பா. ரஞ்சித்தின் தலித் அடையாளம் அட்டகத்தியின் வெற்றிக்குப் பிறகுதான் பரவலாகத் தெரிய ஆரம்பித்தது. ‘மெட்ராஸ்’ படத்துக்குப் பின் சமூக ஊடகங்களில் தலித் மக்கள், தங்கள் சமூகத்தின் வெற்றி முகமாக ரஞ்சித்தை கொண்டாடினார்கள்.

ஆயிரம் ஆண்டுகாலமாக ஒடுக்கப்பட்ட ஒரு சமூகத்திலிருந்து வந்த ஒருவர் வெற்றியாளராக நிற்கும்போது அவரை, அவர் சார்ந்த சமூகம் கொண்டாட நினைப்பது இயல்பான ஒன்றே. தங்களை ஒடுக்க நினைக்கும் போதெல்லாம், தங்களுக்குக் கெதிரான வன்முறைகளைக்  கட்டவிழ்க்கும் போதெல்லாம் சாதிய சினிமாப் பாடல்களை ஒலிக்கவிடும் ஆதிக்க சாதியினரின் செயல்கள், தங்களுக்காகவும் தங்களை பிரதிநிதிப்படுத்தவும் ஒருவர் வந்திருக்கிறார் என உவகை கொள்வது இயல்பாக நடக்கக் கூடிய ஒன்றுதான். நமக்காக ஒருவர்,  என்கிற நினைப்புக்கும் நாம்தான் எல்லாம் என்கிற நினைப்புக்கு பாரதூர வித்தியாசம் இருக்கிறது. ஒடுக்கும் சாதியின் பெருமையை பதிவு செய்யும் சினிமாவுக்கும் ஒடுக்கப்படும் சாதியின் வாழ்வியலை பேசும் சினிமாவுக்குமான வித்தியாசமாக அதைச் சொல்லலாம்.

ஆனால், இங்கே நடப்பது என்ன? தமிழ் சினிமாவின் மிகப் பெரிய நடிகர், அவருக்காக திரையுலகமே ஏங்கிக் காத்துக்கிடக்கும், நடிகர் ரஜின்காந்தை வைத்து ‘தலித்’ இயக்குநர் பா. ரஞ்சித் படம் இயக்குகிறார். முந்தைய படங்களில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் சமூக வாழ்வியலையும் அரசியலையும் காட்சிப் படுத்திய ரஞ்சித், இந்தப் படத்தில் என்ன செய்யப்போகிறார் என்ற எதிர்ப்பார்ப்பு எல்லா மட்டங்களிலும் இருக்கத்தான் செய்தது. ட்ரெய்லர் வந்தது, ‘கபாலின்னா முறுக்கு மீசை, மச்சத்தை வெச்சிக்கிட்டு, கூப்ட உடனே சொல்லுங்க எஜமான்னு வந்து நிப்பேன்னு நினைச்சியா? கபாலிடா’ என்ற வசனங்கள் அனலைக் கிளப்பின.  சமூக ஊடகங்களில் அறிவுஜீவிகள் கபாலியின் குறியீட்டைப் பற்றி பேசி சிலாகித்தார்கள். இதுஒரு கொண்டாட்ட மனநிலைதான். அதுவே முகநூலில் இயங்கும் சாதிய குழுக்களை கிளப்பிவிட்டிருக்கலாம்.

கபாலி பாடல்கள் வெளியானபோது ஒரு பாடலில் ஒலித்த ‘ஆண்டைகளின் கதை முடிப்பான்’ என்று வருவதை வைத்து மிகப் பெரிய சர்ச்சை முகநூலில் எழுந்தது. இந்த வரியை வைத்து பா. ரஞ்சித்தின் சாதியுடன் பிணைத்து வன்மமாக எழுதினார்கள். ‘பற’ என ரஞ்சித்தின் இனிஷியலுக்கு புது பொருள் தந்தார்கள். அவர் சார்ந்த சாதி மக்களின் தொழிலுடன் தொடர்பு படுத்தி இவரும் அந்த வேலைகளுக்குத்தான் லாயக்கு என்று எழுதினார்கள். வன்கொடுமை சட்டத்தின் கீழ் நடவடிக்கை எடுக்க அத்தனை தகுதியும் இந்தப் பதிவுகளை எழுதியவர்கள் கொண்டிருந்தார்கள். சில நடுநிலைமைவாதிகள் ‘ஆண்டைகளின் கதை முடிப்பான்’ என இவர்களும் வன்முறைப் பாதையை கையில் எடுப்பதா என்றார்கள். ‘எஜமான் காலடி மண்ணெடுத்து நெத்தியில பொட்டு வெப்போம்’ என அடிமைத்தனத்தை பெருமிதத்துடன் சொன்ன பாடல்களையெல்லாம் நீங்கள் ரசிக்கவில்லையா? ஆண்டைகளின் கதை முடிப்பான் என்ற வரிகள் ஏன் உங்களை கதி கலங்க வைக்கின்றன என்று முற்போக்குவாதிகள் சிலர் பா. ரஞ்சித்தின் தரப்பில் பேசினார்கள்.

இப்படியாக விவாதங்கள் கனன்று கொண்டிருக்கும் வேளையில், நமக்கு ஒரு அடிப்படையான கேள்வி எழுகிறது? நாம் எப்போது கலைஞர்களிடம் சாதி பார்க்க ஆரம்பித்தோம்? நம்முடைய பொழுதுகளை இனிமையாக்கும், நம் துயரங்களை தங்கள் திறமையால் சில மணிநேரங்கள் மறக்க வைக்கும் சினிமா கலைஞர்களுக்கு சாதி சாயம் பூசுவது சரியானதுதானா? உங்கள் மனம் கவர்ந்த சூப்பர் ஸ்டார் உங்களுக்கு எதிரான சமூகத்தின் பெருமை பேசினார்/ பேசுகிறார் என்பதற்காக, அவரை ஒதுக்கினீர்களா/ஒதுக்குவீர்களா? அப்படித்தான் பா. ரஞ்சித்தையும் ஒரு கலைஞனாகப் பாருங்கள், அவருடைய சாதியைப் பார்க்காதீர்கள்!

ஜூன் மாதம் இதழ் ஒன்றில் எழுதியது.

நீதிக்கட்சி நூற்றாண்டு: நாம் ஏன் நினைவு கூற வேண்டும்?

2016-ஆம் ஆண்டு நீதிக்கட்சியின் நூற்றாண்டாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. நீதிக்கட்சியின் முன்னோடி அமைப்பான ‘தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்கம்’ 1916- ஆம் ஆண்டு தோற்றுவிக்கப்பட்டது. சமூக நீதிக்கான அரசியல் இயக்கமாக உருவெடுத்த இந்த அமைப்பின் தோற்றத்தை நீதிக்கட்சியின், சமூக நீதியின் தொடக்கமாக கொண்டாடப்படுகிறது. டாக்டர் சி.நடேசனார், பிட்டி தியாகராயர், டாக்டர் டி.எம்.நாயர் ஆகியோரால் உருவாக்கப்பட்ட நீதிக்கட்சி, தமிழ் சமூகத்தில் பெரும் புரட்சிக்கு வித்திட்ட இயக்கம். அந்த வகையில் நீதிக்கட்சியை நாம் எல்லோரும் நினைவு கூற கடமைப்பட்டிருக்கிறோம்…

* 1912-ஆம் ஆண்டில் மெட்ராஸ் யுனைட்டெட் லீக் என்ற அமைப்பை டாக்டர் சி.நடேசனார் தொடங்கியிருந்தார். பிறகு, இந்த அமைப்பு 1913-ஆம் ஆண்டில் திராவிடர் சங்கம் என்று பெயர் மாற்றம் பெற்றது.

* 1916-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 20-ஆம் தேதி சென்னை வேப்பேரியில் வழக்குரைஞர் எத்திராஜுலு முதலியார் இல்லத்தில் டாக்டர் சி.நடேசனார், பிட்டி தியாகராயர், டாக்டர் டி.எம்.நாயர், ராமராய நிங்கர் (பனகல் அரசர்) உள்ளிட்ட 26 பார்ப்பனர் அல்லாத பிரமுகர்கள் கூட்டத்தில் முடிவெடுக்கப்பட்டு ‘தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்கம்’ இருந்து அரசியல் பங்கெடுப்பில் இணையும் பொருட்டு நீதிக்கட்சி உருவானது.

* ‘பார்ப்பனர் அல்லாதவர்களின் அறிக்கை’ என்பதே நீதிக்கட்சியின் முதல் கொள்கை அறிக்கைக்குக் இவர்கள் இட்ட பெயர். பார்ப்பனரல்லாத மக்களுக்காக சமுதாய நிலை, பொருளாதார நிலை, சம அந்தஸ்து, சம வாய்ப்பு ஆகியவற்றைக் கிடைக்கச் செய்வதே நீதிக்கட்சியின் நோக்கமென அறிக்கை சொன்னது.

* தங்களுடைய கொள்கைகளைப் பரப்ப ஆங்கிலத்தில் ஜஸ்டிஸ் என்ற ஏடும், தமிழில் திராவிடனும், தெலுங்கில் ஆந்திர பிரகாசிகா என்ற ஏடும் தொடங்கப்பட்டன.

* பிரிட்டீஷ் ஆட்சியின் கீழ் ஒருங்கிணைந்து இருந்த சென்னை மாகாணத்தில் 1922, 1923 -ஆம் ஆண்டு நடந்த சட்டப் பேரவைத் தேர்தல்களில் வெற்றி பெற்றது நீதிக்கட்சி.

நீதிக்கட்சியின் ஆரம்பக்கட்ட சாதனைகள்:

* இந்தியாவிலேயே முதன்முதலாக கல்வி, வேலைவாய்ப்பில் இடஒதுக்கீட்டைக் கொண்டு வந்து சாதித்துக் காட்டியது நீதிக்கட்சி அமைச்சரவையே.

* தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு வீட்டு மனை வாங்குவதற்குக் கடன் வசதி செய்து தரப்பட்டது.

* ஆதிதிராவிடர்களுக்கு விவசாயத்திற்காக நிலங்களை ஒதுக்குகிறபோது மரங்களின் மதிப்பு நில அளவைக் கட்டணத்தைத் தள்ளுபடி செய்தனர்.

* அருப்புக்கோட்டையில் குறவர் இன இளைஞர்களுக்கு படுக்கை வசதி கொண்ட மன்றம் கட்டித்தர அளிக்கப்பட்ட தொகையை உயர்த்தித் தர உத்தரவு இடப்பட்டுள்ளது.

* மீனவர் நலன் காப்பதற்காக லேபர் கமிஷனர் நியமிக்கப்பட்டார்.

* கள்ளர் சமுதாய முன்னேற்றத்திற்காகப் புதிதாக லேபர் கமிஷனர் நியமிக்கப்பட்டு அவர் சில வழிமுறைகளை உருவாக்கித் தர ஏற்பாடு செய்தனர்.

* நிலத்தில் கட்டடத்தைக் கட்டிக் கொண்டு நில வாடகை செலுத்துவோர்க்கு வாடகைதாரர் குடியிருப்புச் சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது. இச்சட்டப்படி நில உரிமையாளர்களால் அப்புறப்படுத்தப் படுவோம் எனும் பயம் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு நீங்கியது.

* தஞ்சை கள்ளர் மகா சங்கத்தின் வேண்டுகோளை ஏற்று, அய்ந்து பள்ளிகளைத் தஞ்சை வட்டாரத்தில் திறக்க உத்தரவிடப்பட்டது.

* ஆதிதிராவிடர்களின் முன்னேற்றத்திற்காகப் பொது மக்களின் உதவியையும் உறவையும் பலப்படுத்த அரசு வேண்டுகோள்களை அரசு ஆணையாகப் பிறப்பித்தது.

* குடிப்பழக்கம் உள்ளவர்களின் பழக்கத்தை மாற்ற மக்களை நெறிப்படுத்த ஆணை வெளியிடுதல்.

* ஆதி ஆந்திரர்களுக்கு சந்தை விலையில் நிலங்களை அளித்தல்.

* மலபார் மாவட்டத்தில் மீனவப் பிள்ளைகளுக்குப் பள்ளிகள் திறக்கப்பட்டன.

* சென்னை நடுக்குப்பத்தில் மீனவப் பிள்ளைகளுக்குப் பள்ளிக்கூடம் திறக்கப்பட்டது.

* கிழக்குக் கடற்கரை ஊர்களில் ஆறு இரவுப் பள்ளிகள் திறக்கப்பட்டன. மேலும் மூன்று தொடக்கப் பள்ளிகள் நிறுவப்பட்டன.

* உள்ளாட்சி மன்றங்களில் தகுதியான தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் கிடைக்கும்போது அவர்களுக்கு நியமனங்கள் வழங்கப்பட வேண்டும் என உத்தரவு இடப்பட்டு இருந்தது.

* மருத்துவப் பள்ளிகள் மற்றும் கல்லூரிகளில் உதவி நிதி பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட மாணவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டது.

* அரசுப் பள்ளிகளில் வகுப்புரிமை நிலைநாட்டப்பட ஆண்டுதோறும் அறிக்கைகள் வெளியிடப்பட பொதுத்துறை கேட்டுக் கொள்ளப்பட்டது.

* தாழ்த்தப்பட்ட மாணவர்கள், கல்வி கற்பதற்கு கல்வி நிலையங்களில் சேர்த்துக் கொள்வதற்கு ஆணைகள் பிறப்பிக்கப்பட்டன. தடைகள் ஏதாவது செய்யப்படுமானால் உடன் மாற்று ஏற்பாடு செய்யவும் உத்தரவிடப்பட்டு இருந்தது.

* சென்னை மாகாணத்தில் உள்ள தாழ்த்தப்பட்ட மாணவர்கள் எஸ்.எஸ். எல்.சி. தேர்வுக்குப் பணம் கட்டத் தேவையில்லை என ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டு இருந்தது.

* கல்லூரிகளிலும், உயர்நிலைப் பள்ளிகளிலும் படிக்கும் பிற்படுத்தப்பட்ட மாணவர்களுக்கு அரைச் சம்பளம் கட்டினால் போதும் எனச் சலுகை வழங்கப்பட்டு இருந்தது.

* தாழ்த்தப்பட்ட மாணவர்களுக்கு உதவித் தொகையைப் பெறுவதற்கு அவர்களின் எண்ணிக்கையை உயர்த்தியும் கூடுதல் நிதி அளித்தும் சலுகைகள் வழங்கப்பட்டன.

1920-ஆம் ஆண்டு முதல் 1937-ஆம் ஆண்டு வரை 17 ஆண்டுகள் ஆட்சியில் இருந்த நீதிக்கட்சி, பல முன்னோடியான சீர்திருத்தங்களைச் செய்தது. இன்றுவரை நாம் அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கும் பலவும் நீதிக்கட்சி ஆட்சியின் கொடையே..

நீதிக்கட்சி கொண்டுவந்த அரசாணைகள், சட்டங்கள்

* நீதிக்கட்சி ஆட்சிக்கு வந்த சில மாதங்களிலேயே பெண்களுக்கு வாக்குரிமை வழங்கப்பட்டது. (அரசாணை எண். 108 நாள்: 10-05-1921)

* தலித்துகள், பஞ்சமர் என்ற சொல் நீக்கப் பெற்று ஆதிதிராவிடர் என அழைக்கப்பட ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது. (அரசாணை எண். 817 நாள் 25-3-1922)

* கல்லூரிகளில் மாணவர்களைச் சேர்க்க குழுக்கள் அமைக்க அனுமதித்ததும் நீதிக்கட்சியே (அரசாணை எண். 536 நாள் 20-5-1922)

* கல்வி மறுக்கப்பட்ட பார்ப்பனரல்லாத குழந்தைகள் தொடக்கப் பள்ளிகளில் சேர்க்கப்பட வேண்டும் (அரசாணை எண். 849 நாள் 21-6-1923)

* தாழ்த்தப்பட்ட மாணவர்களைக் கல்வி நிலையங்களில் மிகுதியாகச் சேர்க்க வேண்டும் இரண்டு முறை அரசாணை (அரசாணை எண். (அ) 205 நாள்: 11-2-1924; (ஆ) 1825 நாள்: 24-9-1924)

* இந்து சமய அறநிலையச் சட்டம் கொண்டுவந்தது நீதிக்கட்சி ஆட்சியே. (அரசாணை எண். 29 நாள். 27-01-1925)

* சென்னையிலுள்ள மாநிலக் கல்லூரியில் பார்ப்பனர் அல்லாத மாணவர்களைச் சேர்ப்பதற்கு அரசாணை (அரசாணை எண். (அ) 636 நாள்: 2-5-1922. (ஆ) 1880 நாள் 15-9-1928)

* வகுப்புரிமைக்காகப் பிறப்பிக்கப்பட்ட ஆணை அரசாணை எண்.744 நாள் 13-9-1928.

* சென்னை பப்ளிக் சர்வீஸ் கமிஷனை உருவாக்கியது இந்த அரசே (அரசாணை எண். 484 நாள் 18-10-1929)

* குறிப்பிட்ட இனப் பெண்களை இன்னலுக்கு உள்ளாக்கிய தேவதாசி முறையை ஒழிக்க தேவதாசி ஒழிப்புச் சட்டம் 1930-ஆம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்டது.

* சென்னை மாநில மத்திய அரசு துறைகளில் வேலை பார்க்கும் பார்ப்பனரல்லாதார் பயன் பெறும் வகையில் நீதிக்கட்சி பிரதமர் 1935இல் பொப்பிலி ராஜா சர். ஆர்.கே. சண்முகம், சர் ஏ. ராமசாமி ஆகியோர் முயற்சியினால் 15.3.1935 இடஒதுக்கீடு அமலுக்கு வந்தது.

தென்னிந்திய ரயில்வே, அஞ்சல் துறை, துறைமுகம் போன்ற மத்திய அரசு ஊழியர்களும் பயனடைந்தார்கள். இதில் பார்ப்பனரல்லாதாரில் பிற்படுத்தப்பட்டவர் தாழ்த்தப்பட்டவர் வகுப்புகளும் பயனடைந்தனர்.

நீதிக்கட்சியில் இறுதி காலக்கட்டம்

1920-ல் காங்கிரசில் சேர்ந்த ஈ.வே.ராமசாமி நாயக்கர் 1925-ல் காங்கிரஸ் தலைவர்களின் வர்ணாஸ்ரமக் கொள்கைகளால் வெறுப்புற்று காங்கிரஸை விட்டு விலகி ‘சுயமரியாதை இயக்க’த்தைத் தொடங்கினார். நீதிக்கட்சியின் சமூக சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளை அவர் காங்கிரசில் இருந்தபோதிலிருந்தே ஆதரித்தார்.

1937-ஆம் ஆண்டு நீதிக்கட்சி ஆட்சி போய், முதன்முதலாக காங்கிரஸ் ஆட்சிக்கு வந்தபோது இராஜாஜி கொண்டுவந்த இந்தித் திணிப்புக்கு பலத்த எதிர்ப்பு வந்தது. இந்தியை எதிர்த்து நடந்த கிளர்ச்சியில், பெரியார் ஈ.வே.ரா சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். அவர் சிறையில் இருக்கும்போது 1938-ல் நீதிக்கட்சியினர் கூடி பெரியாரையே கட்சியின் தலைவராக்கினர்.

நீதிக்கட்சியின் தலைவரான பெரியார்,அரசியல் ஆட்சி அதிகாரத்தில் ஈடுபடாமல் திராவிடர் கழகத்தை ஏற்படுத்தி தன் சமூக சீர்திருத்தக் கொள்கைகளைப் பரப்பினார். ஆனால் திராவிடர் கழகத்திலிருந்து பிரிந்த அண்ணா, திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தை உருவாக்கி 1967-ல் காங்கிரஸை வீழ்த்தி ஆட்சியைப் பிடித்தார். அன்று முதல் இன்று வரை திராவிட பாரம்பரியத்தின் வழிவந்த கட்சிகள்தான் தமிழகத்தை ஆள்கின்றன.

ஆனால், தன்னுடைய மூலமான நீதிக்கட்சி சாதித்த சமூக சீர்திருத்த விஷயங்களை இந்த திராவிடக் கட்சிகள் எந்த அளவுக்கு காப்பாற்றியிருக்கின்றன என்பது கேள்விக்குறியே!

விடுதலை இதழ்களில் வந்த கட்டுரைகளின் உதவியுடன் தொகுத்தது.

கொள்கையே இல்லாமல் ஆட்சிக் கனவு!

பதின் பருவத்தில் கல்யாண ஆசை வருவதுபோல, தேர்தல் காலத்தில் பலருக்கு கட்சி ஆரம்பித்து, ஆட்சியைப் பிடிக்கும் ஆசை வந்துவிடுகிறது. நேர்மையான அதிகாரி என பெயரெடுத்த சகாயத்தை அரசியலுக்கு வரவேண்டும் என பலர் இயக்கம் நடத்தினார்கள், பேரணி நடத்தினார்கள். அவர் தெளிந்தவர் என்பதால் ஒதுங்கிக் கொண்டார். ஆனால் சகாயத்துக்குக் கிடைத்த முகநூல் இளைஞர்களின் ஆதரவைப் பார்த்து,  தனக்கு முகநூலில் இருக்கும் 30 ஆயிரம் ஃபாலோயர்களைப் பார்த்து நாமும் தலைவனாகிவிடலாம் என களமிறங்கியிருக்கிறார் அப்துல்காலமின் தனி ஆலோசகர் பொன்ராஜ். இவர் ஆரம்பித்திருக்கும் கட்சியின் பெயர் ‘அப்துல் கலாம் இலட்சிய இந்திய கட்சி’!

அப்துல்கலாமின் 2020 என்ற கனவை நனவாக்கவும் தமிழ்நாட்டைச் சூழ்ந்துள்ள குப்பை அரசியலை தூய்மையாக்கும் அரசியலுக்கு வந்துள்ளதாக தெரிவிக்கிறார் பொன்ராஜ். மேலோட்டமாக பொதுமக்களுக்கு இருக்கும் அரசியல் கட்சிகள் மீதான வெறுப்பு, இன்னொருவருக்கு வெற்றியை பெற்று தந்துவிடும் என்ற அதே மேலோட்டமான கணிப்பில் பொன்ராஜ் போன்றவர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதுதான் இங்கே கவனிக்கப்பட வேண்டிய விஷயம்.

இந்திய கட்சிகளின் வரலாற்றை எடுத்துப் பார்த்தோமேயானால் எந்தக் கட்சி வெகுமக்களின் உணர்வுகளுடன் ஒத்திசைந்து இயங்கியிருக்கிறதோ, அந்தக் கட்சிகளே நிலைத்து நின்றிருக்கின்றன. மக்களுக்கான சமூகப் போராட்டங்களை, தேசத்தின் விடுதலைப் போராட்டங்களை முன்னெடுத்த கட்சிகளே மக்கள் ஆதரவைப் பெற்றிருக்கின்றன. இன்று மத்தியில் ஆட்சியைப் பிடித்திருக்கும் பாஜக, அதற்காக 30 ஆண்டுகள் ‘உழைக்க’ வேண்டியிருந்தது.

தமிழகத்தில் திமுக தனக்கான இடத்தைப் பிடிக்க எத்தனையோ போராட்டங்களை முன்னெடுத்தது; ஆண்டுகள் பலவற்றை விலையாகக் கொடுத்தது. டெல்லியில் ஆட்சியைப் பிடித்த ஆம் ஆத்மியின் சமீபத்திய உதாரணத்தை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

மத்தியில் ஆண்ட காங்கிரஸ் அரசில் ஊழல் முறைகேடு ஒவ்வொன்றாக வெளிவந்துகொண்டிருந்த சமயத்தில் தொண்டு நிறுவனம் வைத்து நடத்திக்கொண்டிருந்த அரவிந்த் கெஜ்ரிவால் காந்தியவாதி அன்னா அசாரே, மனித உரிமை செயல்பாட்டாளரும் வழக்கறிஞருமான பிரசாந்த் பூஷண் போன்றோருடன் இணைந்து மாபெரும் மக்கள் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தார். அந்தப் போராட்டத்துக்கு ஊழலால் மனம் வெதும்பியிருந்த மக்கள் ஆதரவு அவரை அடுத்த கட்டம் நோக்கி யோசிக்க வைத்தது.

ஊழலற்ற அரசாங்கம் என்ற கோரிக்கை அவர்களை டெல்லியில் ஆட்சியில் அமர்த்தியது. வெறுமனே இந்த ஒரு கோஷத்தை வைத்து மட்டும் அவர்கள் ஆட்சி அமைக்கவில்லை. தொண்டர்களை ஒருங்கிணைத்து மக்களின் குறைகளை வீடுவீடாகச் சென்று கேட்டார்கள். ஃபேண்டஸியான திட்டங்களை முன்வைக்காமல், எதைச் செய்ய முடியுமோ அதைச் சொன்னார்கள். அவர்களுக்குப் பலன் கிடைத்தது. மேலும் டெல்லி என்கிற சிறிய மாநிலத்தில், யூனியன் பிரதேசத்தில் அவர்களால் மக்களிடம் குறைந்த காலத்தில் (இரண்டாண்டுக்கும் குறைவில்லாத) செல்ல முடிந்தது.

ஆனால், இங்கே தேர்தல் வர இன்னும் இரண்டே மாதங்கள் உள்ள நிலையில் கட்சி ஆரம்பிக்கிறோம்; ஜெயிக்கிறோம்; ஆட்சியைப் பிடிக்கிறோம் என்று சொல்வது நல்ல நகைச்சுவை துணுக்காகத்தான் இருக்க முடியும்! தன்னுடைய தனிப்பட்ட பதவியால் கிடைக்கும் ஒரு சிறு பகுதி மக்களின் ஆதரவை வைத்து ஒரு தொகுதியில் டெபாசிட் கூட வாங்க முடியாது என இவர்கள் உணர வேண்டும்.

விளம்பர நடிகர்களை நடிக்க வைத்து தெரிந்த வேட்பாளர் நமக்குள் ஒருவர் என்ற முழக்கத்துடன் தொலைக்காட்சி விளம்பரம் ஒன்று அடிக்கடி தொலைக்காட்சிகளில் வருகிறது. யார் இந்தக் கட்சியின் தலைவர் அல்லது ஒருங்கிணைப்பாளர், இத்தனை பகட்டான, செலவு பிடிக்கும் விளம்பரம் வருவதன் பின்னணி எதையுமே தெரிவிக்காமல் விளம்பரம் மட்டும் வந்துகொண்டே இருக்கிறது. இவர்கள் எந்த அடிப்படையில் மக்கள் நமக்கு வாக்களிப்பார்கள் என்று நினைக்கிறார்கள்? வெறுமனே சமூக வலைத்தளங்களில் தற்போதைய அரசியல் கட்சிகளை கேலி செய்து ஸ்டேடஸ் போடும் இளைஞர்கள் எல்லாம் தங்களுக்கு வாக்களித்து விடுவார்கள் என்பதுதான் இவர்களுடைய நினைப்பா?

மக்கள், இன்றைய அரசியல் கட்சிகள் செய்யும் அரசியல் மீது வெறுப்புடன் இருக்கிறார்கள் என்பது உண்மைதான். ஆனால், அந்த வெறுப்பு இவர்களுக்கு சாதகமாக மாறிவிடும் என்று நினைத்து இன்று கட்சி, நாளை ஆட்சி என கனவு இவர்கள் கனவு காண்கிறார்கள். உண்மையில் இது போன்ற கொள்கையற்ற ‘திடீர்’ கட்சிகளைப் பார்த்தால் நிச்சயம் மக்களுக்கு இன்னும் வெறுப்பு கூடுமே தவிர, இவர்கள் மேல் எள்ளளவும் நம்பிக்கை வராது.

மக்களுக்கு நல்லது செய்ய விரும்பு நல்ல நோக்கம் உள்ளவர்கள் குறுகிய காலத்திலேயே ஆட்சியை பிடித்துவிட முடியாது. அதற்காக உழைக்க வேண்டும்; திராவிட கட்சிகளின் 40 ஆண்டுகால அரசியலை மக்கள் மனதில் இருந்து அகற்றி அந்த இடத்தில் அமர, வாழ்க்கையை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். மற்றபடி, உங்களின் அற்ப ஆசைகளுக்காக மக்களின் வெறுப்புணர்வை கிளறிப் பார்ப்பது, உங்களுக்குத்தான் இழப்பைக் கொடுக்கும்.

தினச்செய்தி நாளிதழில் வெளியானது

தேர்தல் நேர காளான்கள்!

அனைத்திந்திய எம் ஜி ஆர் கட்சி, அனைத்திந்திய திராவிடர் சமத்துவ கழகம், அனைத்திந்திய தமிழக முன்னேற்ற கழகம், அனைத்து மக்கள் முன்னேற்ற கழகம், அன்பு உதயம்  கட்சி, அப்பாம்மா மக்கள் கழகம், பாரத சமத்துவ மக்கள் கழகம், பாரத மக்கள் காங்கிரஸ், பாரதிய திராவிட மக்கள் கட்சி, பாரதிய டெமாக்ரடிக் தள், தேச மக்கள் முன்னேற்ற கழகம்…
இப்படி ஆங்கில எழுத்து ஏயில் ஆரம்பித்து இஸட் வரை நாம் கேள்விப்படாத புது புது பெயர்களைத் தாங்கிக் கொண்டிருக்கும்  180க்கும் மேற்பட்ட கட்சிகள் இப்போதை(2014ன் படி)க்கு தேர்தல் ஆணையத்தில் பதிவு செய்து கொண்டுள்ள கட்சிகள், ஆணையத்தின் அங்கீகாரத்துக்கு காத்திருக்கும் கட்சிகள்.

மதத்தின் பெயரால் தொடங்கப்பட்ட கட்சிகள், சாதியை பெயரில் தாங்கியிருக்கும் கட்சிகள், கொள்கைகளை பெயராக கொண்ட கட்சிகள், கொள்கைகளே இல்லாமல் ஆரம்பிக்கப்பட்ட கட்சிகள் என தேர்தல் நேரத்தில், மழை நேர காளான்களைப் போல கட்சிகள் புதிதுபுதிதாக முளைக்க ஆரம்பிக்கின்றன.

குறிப்பிட்ட பகுதியில் பிரபலமாக இருப்பவர், சாதித் தலைவர்கள், பொருளாதார செல்வாக்கு இருக்கிறவர் இதில் எதுமே இல்லையென்றால் எனக்கு பத்து பேரைத் தெரியும் என்பவர்கூட ஒரு பெயரை வைத்துக்கொண்டு கட்சியை தேர்தல் ஆணையத்தில் பதிவு செய்துவிட முடியும். ஆனால், ஆங்கீகாரம் பெறுவது அவ்வளவு எளிதானதல்ல.

தேர்தல் ஆணையத்தின் அங்கீகாரம் பெற வேண்டுமானால் சில பல சட்ட திட்டங்கள் உண்டு. அதில் ஒன்று முந்தைய தேர்தல்களில் கட்சி 6% வாக்குகளையாவது பெற்றிருக்க வேண்டும். நீண்ட திட்டத்துடன் அரசியலில் களம் இறங்கிறவர்களுக்குத்தான் இந்தக் கவலை. காளான்கள் இதைப்பற்றி கவலைப்பட மாட்டார்கள். பெரும்பாலான காளான் கட்சிகளின் நோக்கம் குறுகியது.

அதாவது ‘எங்களிடம் இத்தனை ஆதரவாளர்கள் இருக்கிறார்கள், அவை எல்லாம் ஓட்டுகள் ’என்று பெரிய கட்சிகளிடம் பணம் பறிப்பது அல்லது அதிகாரத்தின் நிழலில் ஒதுங்கிக் கொள்ளும் நோக்கத்தில் தான்  இவர்கள் கட்சி தொடங்குகிறார்கள். அணு உலை எதிர்ப்பு போராளி சுப. உதயகுமாரன் தொடங்கியிருக்கும் பச்சைத் தமிழகம் நோக்கத்துடன் ஆரம்பிக்கப்பட்டிருக்கும் கட்சி. ஆனால், இவர் போன்றோரைப் பொருத்தவரை வெகுமக்களின் ஆதரவு பெற முடியுமா என்பதே பிரச்சினை. எந்தவொரு கட்சியும் ஆரம்பிக்கப்படும் போது சிறிய அளவிலான வெற்றிகளையே பெருகிறது. தாக்குப் பிடிக்கும் திறன், அரசியல் செய்யும் பாங்கு இவற்றின் அடிப்படையில்தான் அது முன்னோக்கிச் செல்ல முடியும்.

திராவிட கட்சிகளின் எழுச்சி, காங்கிரஸின் வீழ்ச்சியில் ஆரம்பித்தது. திராவிட கட்சிகளின் வீழ்ச்சிக்கான காலம் நெருங்கிவிட்டது; மக்கள் புதிய அலை கட்சிக்காக ஏங்குகிறார்கள் என சில அரசியல் நோக்கர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள். திராவிட கட்சிகள் சரிவை சந்தித்திருப்பது உண்மைதான். ஆனால் அதுவும் சித்தாந்த அடிப்படையில். இந்த இரண்டு கட்சிகளையும் திட்டிக்கொண்டே, ரெண்டில் ஒன்றைத் தொடுகிற மனப்பான்மையில்தான் வெகுமக்கள் இருக்கிறார்கள். திடீர் என்று ஒரு கட்சி தோன்றி தமிழ் தேசியத்தையோ, மதவாதத்தையோ முன்வைத்து ஆட்சியை பிடித்துவிட முடியும் என்கிற கனவு இன்றைய தமிழக சூழலில் கனவாகத்தான் இருக்க முடியும்.

தலைமுறைகளும் வாழ்க்கைச் சூழலும் மாறிக்கொண்டிருக்கும் சூழலில் பழையன கழிதலும் புதியன வருதலும் இயல்பே. இருக்கிற கட்சிகள் தங்களை புதுப்பித்துக் கொள்ளாத வரை, புதிய கட்சிகளின் எழுச்சி நடந்தே தீரும். அது எதன் அடிப்படையில் அமையும் என்பது காலத்தின் புதிர்!

பின்குறிப்பு: மாற்றம் முன்னேற்றத்தை முன்னெடுக்கும் பாமகவும் கூட்டணி ஆட்சிக்கு அடித்தளம் அமைக்கப்போவதாகக் கூறும் மதிமுகவும் விடுதலை சிறுத்தைகளும் தேர்தல் ஆணையத்தால் அங்கீகரிக்கப்படாத கட்சிகள்.

தினச்செய்தி நாளிதழுக்காக எழுதியது.