நம் முற்றத்து குருவிகள்!

DSCN0088

ஆண்குருவி

சூழலியல் பாதுகாப்பு என்று பேச ஆரம்பித்தாலே பலர் கவலைப்படுவது காணாமல்போன சிட்டுக்குருவிகள் பற்றித்தான். ஏனெனில் சிட்டுக்குருவிகள் நம்மோடு தன் வாழ்விடத்தைப் பகிர்ந்துகொண்ட உயிரினம். நாம் அதை செல்லப்பிராணியாக வளர்க்கவில்லை என்றாலும் நம் வீட்டின் ஒரு பகுதியிலேயே அதுவும் குடியிருக்கும், நம் உண்ணும்போது இடும் உணவுப் பருக்கைகளை ஆர்வத்தோடு கொத்தித் திண்ணும், நம்மோடு விளையாடும். இதெல்லாம் 15 வருடங்களுக்கு முந்தைய நிலை. இன்று சிட்டுக்குருவிகள் நம்முடனான உறவை துண்டித்துக்கொண்டன. நம்முடன் இருக்கும் சிலவற்றையும் தேடிப்பார்க்க வேண்டியிருக்கிறது. நகரங்களில் மட்டுமல்ல, கிராமங்களில்கூட இதே நிலைதான். என் குழந்தைப் பருவத்தில் சிட்டுக்குருவிகளை கூட்டாமாகத்தான் பார்த்திருக்கிறேன். இணைகளாகத் திரியும், ஆனால் நிறைய இணைகளை ஒரே இடத்தில் காணமுடியும். இப்போது ஒரு இணையை மட்டுமே பார்க்கிறேன். சிட்டுக்குருவிகள் பற்றிய செய்திகளைப் படிக்கும்போதெல்லாம் நான் வாழும் இடங்களில் அவற்றைத் தேடிப் பார்ப்பதுண்டு. நெருக்கடி மிகுந்த சென்னை சூளைமேடு பகுதியில் சில சிட்டுக்குருவிகளைப் பார்த்திருக்கிறேன். என் வீட்டின் அருகே இருக்கிறதா என்று நோக்கும்போது ஒரு இணை சிட்டுக்குருவிகள் என் கண்களில் பட்டன. சிட்டுக்குருவிகளின் கீச்சொலி காலை நேரங்களில் கேட்கும். என் வசிப்பிடத்தை குறுக்கும் நெடுக்குமாக அவை கடந்து போகும். சாலையை ஒட்டியுள்ள தெருமுனையில் அவை மாலை நேரங்களில் மேய்ந்துகொண்டிருக்கும். அவற்றின் கூடுகள் நெரிசல்மிக்க அந்த கட்டடப் பகுதியில் எங்கு அமைந்திருக்கிறது என கண்டறியமுடியவில்லை. அவ்வவ்போது முருங்கை மரத்திற்கு அவை வந்துபோகும், வெயில் நேரங்களில் கொய்யா மரத்தில் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்திருக்கிறேன். இவற்றைத் தவிர நிற குறைபாடுடன் உள்ள ஒரு சிட்டுக்குருவியையும் சமீபத்தில் பார்த்தேன்.

DSCN0089

இணை குருவிகள்

நம்மோடு வாழ்ந்த சிட்டுக்குருவி காணாமல் போக என்ன காரணம் என பல கோணங்களில் விதாவதங்களும் ஆய்வுகளும் நடந்துவருகின்றன. செல்போன் கோபுரங்களால் வெளியிடப்படும் மின்காந்த அலைகளே சிட்டுக்குருவிகள் அழியக்காரணம் என்றார்கள். சிலர் சிறுதானியங்களை நாம் பயன்படுத்துவதை நிறுத்தியதன் விளைவே, அவற்றை உண்ட சிட்டுக்குருவிகளின் அழிவுக்கு வழிகோலியது என்றார்கள். மனிதப்பெருக்கத்தின் விளைவாக, நாட்டில் இருந்த சிட்டுக்குருவிகள் எல்லாம் காட்டுக்குத் திரும்பிவிட்டன என்கிறார் காட்டுயிர் எழுத்தாளர் ச. முகமது அலி. காலச்சூழலுக்கு ஏற்ப தன் வசிப்பிடத்தை மாற்றிக்கொண்டன சிட்டுக்குருவிகள் என்கிறார் அவர்.
வகைப்பாட்டியலின் தந்தை கார்ல் லின்னேயஸ், 1758ம் ஆண்டு வெளியிட்ட முதல் பட்டியலில் இடம் பிடித்த உயிரினங்களில் சிட்டுக்குருவியும் ஒன்று.

DSCN1083

பெண்குருவி

அறிவியல் பெயர்: Passer domesticus
ஆங்கிலப் பெயர்:  House Sparrow
உணவு : தானியங்கள், புழு பூச்சிகள்
வாழிடம்: புல் நிறைந்த இடங்கள், விவசாய நிலங்கள், மனிதர்களின் வசிப்பிடங்கள்
ஆண்-பெண் உருவ வேறுபாடு: ஆண் குருவிக்கு மேல் சிறகில் அடர் பழுப்பு மற்றும் கருமையான பட்டைகள் இருக்கும், பெண் குருவி, வெளிர் பழுப்பு நிற சிறகுகளை மேல்புறத்தில் கொண்டிருக்கும்.
உடலமைப்பு: எடை – 24லிருந்து 38 கிராம்.

Advertisements

பச்சைநிற பட்டாம் பூச்சி!

DSCN0146

இந்த பச்சை நிற பட்டாம் பூச்சியை நான் இதுவரை பார்த்ததில்லை. என் வீட்டு காக்கடாம் பூச் செடியில் ஒரு மழை நாளில் நீண்ட நேரமாக இது அமர்ந்திருந்தது. இலைகளின் நிறத்திலேயே இருந்தது அந்தப் பூச்சி. வெளிர் பச்சையில் ஆரம்பித்து அடர் பச்சை நிறத்தில் அதன் தொடர்புடைய எல்லா நிறங்களையும் சீராக பரவவிட்டதுபோல் உடல் இருந்தது. பட்டாம் பூச்சியை பார்த்தவுடனே சற்றே மிரட்சி ஏற்படுத்தும் வகையில் இருந்தது. இதன் இறக்கைகளில் இருக்கும் கண்போன்ற அமைப்புதான் காரணம். இதைப்பற்றி அறிந்துகொள்ள முற்பட்டபோது இது ஆப்பிரிக்க, ஆசிய கண்டங்களில் பொதுவாகக் காணப்படும் பட்டாம்பூச்சி இனம் Deilephila nerii என்பதை அறிந்தேன். வட மற்றும் தெற்கு ஐரோப்பாவிலும் இவை வாழ்கின்றன. இது கூட்டுப்புழுவாக இருக்கும்போது மணம் மிக்க மல்லிகை, நந்தியாவட்டை போன்ற செடிகளின் இலைகளை விரும்பி உண்ணும். நச்சு செடியான அரளியின் இலைகளை விரும்பி உண்ணுவதால் இதை Oleander Hawk-moth என்றும் சொல்கிறார்கள். யாருக்காவது தமிழ் பெயர் தெரிந்தால் சொல்லுங்கள். ஆவணப்படுத்த உதவியாக இருக்கும்.
ஆங்கிலத்தில் moth என வழங்கப்படுவதை தமிழில் பட்டாம்பூச்சி எனவும், butterfly  ஐ வண்ணத்துப்பூச்சி என சொல்வதுதான் சரியானது என்கிறார் சூழலியல் எழுத்தாளர் ச. முகமது அலி.

பின் இணைப்பு : இந்த பதிவைப் படித்தபின் முன்னோடி சூழலியல் எழுத்தாளர் தியடோர் பாஸ்கரன், இந்த  Deilephila nerii ஐ விட்டில் பூச்சி என்று வழங்குவார்கள் என்கிறார்.

புலிகளைப் பாதுகாக்குமா உச்சநீதிமன்ற தீர்ப்பு?

காட்டுயிர் -மனித பிணக்கு குறித்த செய்திகள் ஊடகங்களில் வருவது இப்போது சாதாரண விஷயமாகிவிட்டது. கோவை, வால்பாறை, நீலகிரி உள்ளிட்ட மேற்குத்தொடர்ச்சி மலைக் காடுகளை ஒட்டியமைந்த மனித வாழிடங்களிலும் விவசாய நிலங்களிலும் காட்டுயிர்கள் குறிப்பாக யானைகள் புகுந்து ‘‘அட்டகாசம்’ செய்வதாக தமிழ் ஊடகங்களில் ‘சுவாரஸ்ய’ செய்திகள் வந்துகொண்டிருக்கின்றன.

ஆங்கில ஊடகங்களில் மட்டுமே காட்டுயிர்-மனித பிணக்கு குறித்த கன்சர்வேஷன் நோக்கிலான கட்டுரைகள் வெளிவந்துகொண்டிருக்கின்றன. தமிழ் ஊடகவியலாளர்களின் காட்டுயிர்கள் மீதான வார்த்தை வன்முறை குறித்து சு.தியடோர் பாஸ்கரனும் ச. முகமது அலியும் எவ்வளவோ முறை பேசியிருக்கிறார், ஒருவருக்கும் அது எட்டவில்லை போலும். இத்தகையதொரு சூழலில் முதுமலை வனப்பகுதி கடந்த ஜனவரி 2009 முதல் புலிகள் சரணாலயமாக அறிவிக்கப்பட்டதும் அதையொட்டி அப்பகுதிகளில் வசிக்கும் மக்கள் எதிர்ப்பு தரிவித்து போராட்டம் நடத்தியதும் ‘யானைகள் அட்டகாச செய்திகளுக்கு நடுவே வெளியானது. சுற்றுலாவுக்குப் பெயர் போனது இந்தப் பகுதி. புலிகள் சரணாலய அறிவிப்பால் எங்கே தங்களுடைய பிழைப்புக்கு இடைஞ்சல் வந்துவிடுமோ என்றுதான் இந்தத் தொழிலை நம்பியிருக்கும் பெரும்பாலான மக்கள் இதை எதிர்த்தார். இப்போது உச்சநீதி மன்றம் புலிகள் சரணாலயப் பகுதிகள் சுற்றுலா நடவடிக்கைகளுக்கு தடை விதித்துள்ளது. காட்டுயிர் ஆர்வலர் இந்த இடைக்கால தீர்ப்பை வரவேற்றிருக்கிறார்கள். இது எந்த அளவுக்கு புலிகளின் வாழ்விடத்தைப் பாதுகாக்கும் என்பதை பொருத்திருந்துதான் பார்க்கவேண்டும்.

முதுமலை ஊட்டியிலிருந்து 67 கிமீ தொலைவிலும் மைசூரிலிருந்து 90 கிமீ தொலைவிலும் இருக்கிறது. முதுமலை தேசியப் பூங்கா 321 சதுர கிமீ பரப்பில்  இருக்கிறது. புலி, சிறுத்தை, யானை, கரடி, காட்டுமாடு, செந்நாய், காட்டுப்பன்றி, தேவாங்கு,குரங்கு, மான்களில் புள்ளி மான், அன்டிலோப் உள்ளிட்ட விலங்கினங்களும் நன்னீர் முதலை, மலைப்பாம்பு, நாகம் போன்ற ஊர்வன வகைகளும் இந்நிலத்திற்குரிய பூர்வாங்க பறவையினமான இருவாச்சி உள்ளட்ட 200 வகையான பறவைகளும் அறிய தாவர வகைளும் சிறு உயிரினங்களும் நீர்நிலைகளும் அடங்கிய இயற்கையின் தொகுப்பு முதுமலை.

தமிழ்நாடு, கர்நாடகா, கேரளா என மூன்று மாநிலங்களின் எல்லைப்பகுதிகளும் ஒன்று சேரும் இடத்தில் இருக்கிறது. முதுமலை வனச்சரணாலயம். ஒருபுறம் கர்நாடகத்தின் பந்திப்பூர் தேசியப் பூங்காவும் மற்றொரு புறம் வயநாடு சரணாலயமும் இருக்கின்றன. பந்திப்பூர், வயநாடு வனப்பகுதிகள் புலிகள் சரணாலயங்களாக மாற்றப்பட்டு சில பத்தாண்டுகள் ஆகிவிட்டன.

நிர்வாக வசதிகளுக்காக இவ்வனப்பகுதிகள் பிரிக்கப்பட்டனவே அன்றி இவை மேற்குத்தொடர்ச்சி மலைக்காடுகளின் தொடர்ச்சியானவையே. தமிழக பகுதியான முதுமலை வனப்பகுதியில் புலிகள் வாழ்வதற்கான உயிர்ச்சூழலும் அவற்றின் எண்ணிக்கை ஆரோக்கியமான நிலையில் இருந்தபோதும் அது நீண்ட வருடங்களாக புலிகள் சரணாலயமாக அறிவிக்கப்படவில்லை. காட்டுயிர் ஆராய்ச்சியாளர்கள், சூழலியல் ஆர்வலர்களின் தொடர்ந்த முயற்சிகளால் முதுமலை வனப்பகுதி ஜனவரி 2009ல் புலிகள் சரணாலயமாக இந்திய அரசால் அறிவிக்கப்பட்டது.
பந்திப்பூர், முதுமலை ஒட்டிய பகுதிகளில் காட்டுயிர் ஆராய்ச்சியளராக செயல்பட்டவர் உல்லாஸ் கரந்த். அவர் தன்னுடைய அனுபவங்களை The Way of the Tiger  என்ற புத்தகமாக எழுதியிருக்கிறார். காட்டுயிர், சூழலியல் மீது ஆர்வம் உள்ளவர்கள் வாங்கிப் படிக்கலாம். சு. தியடோர் பாஸ்கரன் ‘கானுறை வேங்கை’ என்ற பெயரில் இந்தப் புத்தகத்தை மொழிபெயர்த்திருக்கிறார்.