வலைத்தளங்களில் வளரும் தீவிரவாதம்

நாட்டில் நிலவும் சகிப்பின்மையை சுட்டிக்காட்டி தங்களுடைய விருதுகளையும் அரசு பட்டங்களையும் துறந்தனர் பல அறிவுஜீவிகள். இது நாட்டை கேவலப்படுத்துவதாகவும் நாட்டில் சகிப்புத்தன்மைக்கு எந்த குந்தகமும் நிலவவில்லை என்று கூறி பாலிவுட் நடிகர் அனுபம் கேர் தலைமையில் சிலர் அரசுக்கு ஆதரவாகப் பேரணி கடந்த சனிக்கிழமை நடத்தினர். இந்தப் பேரணி பற்றிய செய்தி சேகரிக்க NDTV தொலைக்காட்சியைச் சேர்ந்த நிருபர் பைரவி சிங்.

பேரணியில் பங்கேற்றிருந்தவர்களிடம் அங்கிருந்த நிருபர்கள் பலர் கேள்விகள் கேட்டனர். பைரவி சிங்கும் அவர்களிடம் சில கேள்விகளை முன்வைத்தார். நாட்டில் சகிப்புத்தன்மை உள்ளதாக பேரணி நடத்தியவர்கள் தாங்கள் கட்டிக்காத்த சகிப்புத்தன்மையை மீறும் வகையில் கடுமையான வார்த்தைகளால் பைரவி சிங்கை திட்டித் தீர்த்தனர்.

இந்தத் தாக்குதல் குறித்து டெல்லி முதலமைச்சர் கடும் கண்டனம் தெரிவித்திருந்தார். பைரவி சிங்கை தைரியமான பத்திரிகையாளர் என்று பாராட்டவும் செய்திருந்தார். இந்தப் பேரணியை முன்நின்று நடத்திய அனுபம் கேர் இந்தச் சம்பவத்துக்காக மன்னிப்புக் கேட்டார்.

இந்த சம்பவம் நடந்து மூன்று நாட்கள் முடிந்த நிலையில் தன்னைப் பற்றி ட்விட்டர் சமூக வலைத்தளத்தில் தொடர்ந்து அவதூறுகளை இவர்கள் செய்து வருவதாக தெரிவித்துள்ளார் பைரவி. இதுகுறித்து தனது வலைத்தள பதிவில் விரிவாக எழுதியிருக்கிறார்…

“ஆர் எஸ் எஸ் அமைப்பின் கலாச்சார பிரிவு ஏற்பாடு செய்திருந்த சகிப்புதன்மைக்கு ஆதரவான அந்த பேரணியை அனுபம் கேர் தலைமை ஏற்று நடத்தினார். கொடும் கனவாக மாறிய அந்த சம்பவம் நடந்து மூன்று நாட்கள் முடிந்திருக்கிறது. ஆனாலும் என்மீது வசைமாரி பொழிவது நின்றபாடில்லை.

நான் ‘தலால்’(அன்பு நிறைந்த பெண் என்று பொருள்), காசுக்கு வாங்கும் பத்திரிகையாளர், பாலியல் தொழில் செய்பவர், சாஸ் பகு ஹீரோயின்(பிரபல ஹிந்தி சீரியல் மாமியார் மருமகள் பற்றிய கதை), அவளை பாகிஸ்தானுக்குக் கடத்தி தலையை வெட்ட வேண்டும்,ட்விட்டரில் ஃபாலோயர்களை அதிகப்படுத்த நாடகம் போடுகிறார்…இப்படி இன்னும் நிறைய பேசிவருகிறார்கள்.

மாற்றுக் கருத்துக்களை சொல்வதிலும், அதை வலியுறுத்தி பேரணி நடத்துவதிலும் என்னைப் பொறுத்தவரை எந்தத் தவறும் இல்லை. அவரவர் கருத்துக்களை சொல்வதில் அனைவருக்கும் உரிமை உள்ளது. எனக்கு நடந்தவைகளுக்கு பேரணியை ஏற்பாடு செய்திருந்தவர்களும் அதை வழிநடத்தியவரும் பொறுப்பாக முடியாது.

பேரணியை நோக்கி நான் செய்தி சேகரிக்க சென்று கொண்டிருந்தேன். நிறைய பேர் அங்கே குழுமியிருந்தனர். ஆண்கள், பெண்கள், குடும்பங்கள் எனப் பலர். என் அம்மாவின் வயதை ஒத்த ஒரு பெண் என் அருகே வந்து, “கட்சி சேனல் நடத்தி காசு வாங்கும் பத்திரிகையாளர் இங்கே வரக்கூடாது. இங்கே நிற்காதே ஓடிப் போய்விடு. இன்னொரு வேலையைத் தேடிக்கொள், உன் வேலை போகப்போகிறது” என்று என்னைப் பார்த்து கத்தினார். நான் பொறுமையாக இருக்கும்படி கூறினேன். சில நிமிடங்களில் ஒளிப்பதிவு செய்துவிட்டு கிளம்பிடுவோம் என்று கூறினேன்.

ஆனால், அதற்கு அவர்கள் வாய்ப்பளிக்கவே இல்லை. என்னை சூழ்ந்துகொண்டு ஆளாளுக்குப் பேச ஆரம்பித்தார்கள். என்னைக் கடந்து போன ஒருவர், என்னை விபச்சாரி என்று சொல்லிவிட்டுப் போனார். இப்படி பேசிய அவர் கூட்டத்துக்குள் நுழைந்துகொண்டார். நான் வெளியே வரும்படி கூறினேன். கூட்டம் என்னை மொய்க்க ஆரம்பித்தது. என் கைகள் உதறல் எடுத்தன. முதலில் பேசினாரே அந்தப் பெண், நான் பொய் சொல்கிறேன் என கூச்சலிட ஆரம்பித்தார். என் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தோடியது.

என்னுடைய நிலைமையை மற்ற ஊடகக் காரர்கள் படம்பிடிக்க விடவேண்டாம் என்று என்னுடைய ஒளிப்பதிவாளரை கேட்டுக் கொண்டேன். ஆனால் அது தவறு என்பதை இப்போதுவரை உணர்கிறேன். என்னுடைய தனிப்பட்ட விவகாரம் ஊடகங்களில் வரவேண்டாம் என்பதற்காகவே அதைச் செய்தோம். ஆனால் நான் கடுமையாக தாக்கப்பட்டதை நிரூபிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

என்னுடைய இறுதியான வாதமெல்லாம் இதுதான்…நான் சொல்வதை நீங்கள் மறுக்கலாம். அதுவே பாதுகாப்பாக சமூக வலைத்தளங்களில் ஒளிந்துகொண்டு என்னைத் தாக்குவதற்கும் வீராவேசம் பேசுவதற்கும் மிரட்டுவதற்கும் உரிமமாகிவிடாது”

கடந்த செவ்வாய்கிழமை திப்பு சுல்தான் பிறந்த நாளை, அரசு விழாவாகக் கொண்டாடியது கர்நாடக அரசு. இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து விஷ்வ ஹிந்து பரிஷத், இந்து சேனா உள்ளிட்ட அமைப்புகள் பேரணி நடத்தின. இந்தப் பேரணி நடந்த கல்வீச்சு சம்பவத்தில் இருவர் உயிரிழந்தனர்.

இந்து அமைப்புகள் தேவையில்லாமல் சர்ச்சையில் ஈடுபடுகின்றன என்று மாநில முதல்வர் சித்தராமையா தெரிவித்தார். திப்பு சுல்தான் சுதந்திரப் போராட்டத்தை துவக்கிவைத்த மாவீரன் என்றும் அவர் புகழாரம் சூட்டியிருந்தார். திப்பு சுல்தான் ஜெயந்தி விழாவில் பேசிய நாடகாசிரியரும் நடிகருமான கிரீஷ் கர்னாட்,

“திப்பு சுல்தான் மட்டும் இந்துவாக இருந்திருந்தால் மாவீரன் சிவாஜிக்கு இணையாகப் போற்றப்பட்டிருப்பார். மகாராஷ்டிராவின் மும்பை விமான நிலையத்துக்கு சிவாஜியின் பெயர் சூட்டப்படுகிறது. கொல்கத்தா விமான நிலையத்துக்கு நேதாஜியின் பெயர் சூட்டப்படுகிறது. அதுபோல பெங்களூரு கெம்பேகவுடா விமான நிலையத்துக்கு திப்பு சுல்தான் பெயர் சூட்டப்பட வேண்டும். கெம்பேகவுடா பெங்களூரு நகரத்தை நிர்மாணித்தவர் என்றாலும் அவர் சுதந்திர போராட்ட வீரர் அல்ல” என்று தெரிவித்திருந்தார்.

கெம்பேகவுடா பெயரை எப்படி மாற்றச் சொல்லலாம் என்று கன்னட அமைப்புகள் எதிர்ப்பு தெரிவித்தன. கெம்பேகவுடாவை அவமதிப்பது இந்துக்களையும் அவர் சார்ந்த ஒக்கலிகா சாதியினரையும் அவமதிப்பதாகும் என்று சில அமைப்பினர் கிரீஷ்ஷுக்கு எதிராக காவல் நிலையத்தில் புகார் அளித்தனர்.

தன்னுடைய கருத்து யாருடைய மனதையாவது புண்படுத்தியிருந்தால் அதற்காக மன்னிப்புக் கேட்பதாக கிரீஷ் புதன்கிழமை தெரிவித்தார்.

இந்நிலையில், ட்விட்டர் பதிவு மூலம் கொலை மிரட்டல் விடுக்கப்பட்டதாக கிரீஷ் தெரிவித்துள்ளார். அதில் கெம்பேகவுடாவை அவமதிக்கும் வகையில் பேசினால் கல்புர்கி சுட்டுக்கொல்லப்பட்டதுபோல நீங்களும் சுடப்படுவீர்கள் என்று தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தது. பின்னர் அந்தப் பதிவு நீக்கப்பட்டது.

இந்து சமய நடைமுறைகளை விமர்சித்தற்காக பேராசிரியரும் எழுத்தாளருமான கல்புர்கி கடந்த ஆகஸ்ட் மாதம் சுடப்பட்டார். நாடு முழுவது கண்டனங்களை எழுப்பிய இந்தப் படுகொலையை அடுத்து எழுத்தாளர்கள் இந்து அமைப்பினரின் மதவாத நடவடிக்கைகளுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து விருதுகளை திரும்ப அளித்தனர்.

 

இந்துக்களுக்கு எதிரானவரா திப்பு சுல்தான்?

tipu sultan

வெறுப்பு அரசியலுக்கு எதிராக மக்கள் தீர்ப்புகளை வழங்கினாலும் தீவிரத்துடன் செயல்படும் சில அமைப்புகள், மக்களை பிரித்தாளும் சூழ்ச்சிகளைக் கைவிடுவதில்லை. இந்தியாவின் தந்தை என போற்றப்படும் மகாத்மா காந்தியைக் கொன்ற நாதுராம் கோட்சேவை புகழ்ந்து, அவருடைய பிறந்த நாளைக் கொண்டாட வேண்டும் என்று கட்டளை இடும் அமைப்புகள், இந்த தேசத்துக்காக உழைத்த தியாகிகளை மாற்று மதத்தவர் என்பதற்காகவே அவர்கள் மீது வெறுப்பை உமிழ்ந்து வருகின்றன.

முன்னோடி சுதந்திரப் போராட்ட வீரரான திப்பு சுல்தானின் பிறந்த நாளான செவ்வாய்கிழமை, கர்நாடகத்தில் அரசு விழாவாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. கர்நாடகா தலைநகர் பெங்களூருவில் நடைபெற்ற திப்பு சுல்தான் ஜெயந்தி விழாவில், முதலமைச்சர் சித்தராமையா உள்ளிட்டோர் பங்கேற்றனர். விழாவில் பேசிய சித்தராமையா, “திப்பு சுல்தான் மதச்சார்பற்ற மன்னராக திகழ்ந்தவர். ஆங்கிலேயருக்கு எதிரான சுதந்திரப் போராட்டத்தைத் தொடங்கிய முன்னோடி போராட்டக்காரர். அதற்காக அவர் தன்னுயிரையும் இழந்தார்” என்று புகழாரம் சூட்டினார்.

விடுதலைப் போராட்ட வீரர் திப்பு சுல்தானின் பிறந்த நாளை கர்நாடக அரசு அரசு விழாவாக கொண்டாடி வருவதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து, விஎச்பி உள்ளிட்ட இந்து அமைப்புகள் சார்பில் குடகு மாவட்டம் மடிகேரியில் பேரணி நடைபெற்றது.

இந்தப் பேரணியில் இருதரப்பினருக்கிடையே மோதல் ஏற்பட்டதாகவும் அதனால் விஎச்பி அமைப்பைச் சேர்ந்த ஒருவர் பலியானதாகவும் சொல்கிறது தினமணி

திப்பு சுல்தான் இந்துக்களை இஸ்லாமியர்களாக மதமாற்றம் செய்தவர், எனவே அவருக்கு அரசு சார்பில் பிறந்தநாள் விழா நடத்தக்கூடாது என வலியுறுத்தி விசுவ ஹிந்து பரிஷத் உள்ளிட்ட இந்து அமைப்புகள் இன்று பேரணி நடத்தின.

பேரணியின் போது திடீரென்று ஏற்பட்ட கவலவரத்தில், விசுவ ஹிந்து பரிஷத்தின் குடகு மாவட்ட அமைப்புச் செயலர் குட்டப்பா (50) காயமடைந்தார். அருகிலிருந்த மருத்துவமனைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்ட அவர் அங்கு உயிரிழந்தார். இக்கலவரத்தில் 30 விசுவ ஹிந்து பரிஷத் இயக்க தொண்டர்கள் காயமடைந்தனர்.

பேரணியின் போது விஷமிகள் சிலர் கல்வீச்சில் ஈடுபட்டதால் இக்கலவரம் ஏற்பட்டது என்றும், இதில் 20 கடைகளும், சில வீடுகளும் சேதமடைந்ததாக காவல் துறையினர் கூறினர் என்கிறது தினமணி செய்தி.

இந்துக்களுக்கு எதிரானவரா திப்பு சுல்தான்?

“மதங்களிடையே நல்லுறவு என்பதே புனித குர்ஆனின் அடிப்படைக் கோட்பாடு. மத விஷயங்களில் நிர்பந்தம் கூடாது. அவரவர் விருப்பத்தை மதிப்பதே புனித குர்ஆனின் வாக்கு. பிற மதங்களின் விக்கிரகங்களை அவமதிக்காதீர். அது இறைவனையே அவமதிப்பதாகிவிடும். இறைவன் விரும்பியிருந்தால் உலக மக்கள் அனைவரையும் ஒரே மதமாகப் படைத்திருப்பார் அல்லவா? எனவே ஒருவர் மற்றவரின் நற்காரியங்களுக்குத் துணை புரியுங்கள்” என்று தனது வீரர்களிடையே திப்பு சுல்தான் பிரகடனப்படுத்தினார். திப்புவின் படையில் இந்துக்களும் இருந்தனர் என்பதும் குறிப்பிடத்தகுந்தது.

 

காடுகளில் அல்ல, அரசர்களின் செல்லப்பிராணிகளாக வளர்க்கப்பட்டவை சிங்கங்கள்!

சில ஆண்டுகளுக்கு முன் மக்கள் தொலைக்காட்சியில் வந்த பிரபல தொடரான சந்தனக்காடு தொடரில் வீரப்பனாக சித்தரிக்கப்பட்ட கதாபாத்திரம் ஒகேனக்கல் காட்டுப் பகுகளில் மறைந்திருப்பதாக ஒரு காட்சி. அந்தக் காட்டுப் பகுதியைக் காட்டுவதாக சில கோப்புக் காட்சிகளைக் காட்டினார்கள். அதில் யானைகள், குரங்குகள், சிங்கங்கள் உலவுவதாகக் காட்டினார்கள். எனக்கோ ஒரே ஆச்சரியம் ஒகேனக்கல் காட்டில் சிங்கமா? மதிப்பிற்குரிய வீரப்பன்தான் தோலுக்காக சிங்கங்களை சுட்டு வீழ்த்தியிருப்பாரோ என்று தோன்றியது. தொடரை இயக்கிய கெளதமனின் காட்டுயிர் அறிவை எண்ணி வியந்தேன். அது இருக்கட்டும், சிங்கங்கள் நம் நாட்டுக்கு உரிய உயிரினங்களே இல்லை என்கிறார் பிரபல காட்டுயிர் ஆய்வறிஞர் வால்மீகி தாப்பர்.

சமீபத்தில் இந்தியாவின் முதன்மையான வரலாற்றறிஞர்களுள் ஒருவரான ரோமிலா தாப்பர் மற்றும் மொகலாய வரலாற்று ஆய்வாளர் யூசுப் அன்சாரியுடன் வால்மீகி தாப்பர் எழுதிய Exotic Aliens: The Lion & The Cheetah in India என்ற நூல் சிங்கங்களும் சிவிங்கிப்புலிகளும் நம் நிலப்பரப்புக்குரிய உயிரினங்களே இல்லை என்கிறது. பல்வேறு வரலாற்று ஆதாரங்களை முன்வைத்து இந்த நூலை எழுதியிருக்கிறார்கள் இவர்கள். இந்திய காட்டுயிர் சகாப்தத்தில் இது மிக முக்கியமானதொரு ஆய்வு நூலாக பார்க்கப்படுகிறது. பல்வேறு விவாதங்களையும் கிளப்பியுள்ளது. ஆப்பிரிக்கா கண்டத்திலும் இந்தியாவில் கிர் காடுகளிலும் மட்டும்தான் சிங்கங்கள் வாழ்கின்றன. ஆப்பிரிக்க சிங்கங்கள் உருவத்தில் பெருத்தவை. ஆசிய சிங்கங்கள் எனப்படும் இந்திய சிங்கங்கள் உடலமைப்பில் சிறியவை.காட்டின் அரசனாக நாட்டுப்புற கதைகளிலும் வலிமை, வீரத்தின் அடையாளமாக வரலாற்றிலும் சொல்லப்பட்ட சிங்கங்கள், நம் நாட்டுக்குரிய பிரத்யேக உயிரினங்கள் இல்லை என்பது பலருக்கு அதிர்ச்சி அளிக்கக்கூடிய செய்தியாக இருக்கலாம்.

’’உலகின் எல்லாக் கண்டங்களிலும் தொன்மையான மத வழிபாட்டுக்குரிய விலங்காக சிங்கம் இருந்திருக்கிறது. இதை வலிமையின் சின்னமாகவும் வழிபாட்டுக்குரியதாகவும் கொண்டாடிய பகுதிகளில் இது காட்டில் உலவியிருக்கும் ஒரு விலங்காக இருந்திருக்கும் என்று கருதுவதற்கு வாய்ப்பில்லை. பைபிளில்கூட சிங்கங்கள் பற்றி சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் இதுவரை பாபிலோனிய பகுதிகளில் சிங்கத்தின் எலும்புகூடுகளோ, அவற்றின் மிச்சங்களோ கண்டறியப்படவில்லை. இங்கிலாந்து, பெல்ஜிய பேரரசுகளின் சின்னமாக சிங்கங்கள் உள்ளன. ஆனால் அந்தப் பகுதிகளில் மனித குடியேற்றத்திற்கு முந்தைய கால சிங்கங்களின் புதை படிமங்கள் எதுவும் கண்டறியப்படவில்லை’’ என்கிறார் இங்கிலாந்தைச் சேர்ந்த சூழலியல் எழுத்தாளரும் கவிஞருமான ருத் படெல்.

exotic aliens the lion and the cheetah in india

இவருடைய கருத்துப்படியே தமிழில் சங்க இலக்கியங்கள் தொட்டு எண்ணற்ற இலக்கியங்களில் சிங்கம் தொடர்பான வர்ணணைகள், உவமைகள், வியப்புகள், போற்றுதல்கள் பதியப்பட்டுள்ளன. சங்க இலக்கியங்களின் காலம் குறித்து பல்வேறு காலக்குழப்பங்கள் இங்கே உண்டு. பொதுவாக முதலாம் நூற்றாண்டில் சங்க இலக்கியங்கள் இயற்றப்பட்டிருக்கலாம் என்று தமிழறிஞர்கள் கருதுகிறார்கள்.

வரலாற்றறிஞர் ரோமிலா தாப்பர், அலெக்ஸாண்டரின் படையெடுப்பின் போதோ அல்லது அவருடைய படையெடுப்புக்குப் பிறகோ சிங்கங்களின் வருகை நிகழ்ந்திருக்கலாம் என்கிறார். அலெக்ஸாண்டரின் இந்திய படையெடுப்பு கி.மு. 327ல் நிகழ்ந்தது. சங்க இலக்கியங்களில் கிரேக்க, ரோமானிய மக்களுடன் வணிக தொடர்பு இருந்தது சொல்லப்பட்டுள்ளது. அதற்கான ஆதாரபூர்வ சான்றுகளாக புதுச்சேரி அரிக்கமேடு பகுதியில் நடந்த அகழ்வாய்வுகளில் கிடைத்துள்ள ரோமானிய கலைப்பொருட்கள் மற்றும் நாணயங்கள் (கி.மு. 1 நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவை) மூலம் தெரிந்துகொள்ளலாம்.

எனவே இவ்வகையான தொடர்புகள் மூலம் சிங்கங்கள் இங்கே வந்திருக்கலாம், அல்லது சிங்கத்தைப் பற்றி வாய்மொழியாகவோ சித்திரங்கள் மூலமாகவோ பண்டைய தமிழ்மக்கள் அறிந்திருக்கலாம். வலிமையின் வீரத்தின் அடையாளமாக இருந்த சிங்கங்கள் ஏன் சேர, சோழ, பாண்டிய அரசர்களின் கொடிகளில் இடம்பெறவில்லை? சிங்கத்துடன் ஒப்பிட்டு பாடப்பெற்றவ மன்னர்கள் ஏன் தங்கள் கொடிகளில் சிங்கத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை. சிங்கம் இந்த மண்ணுக்குரிய விலங்கு அல்ல என்பதற்கு இதை ஒரு ஆதாரமாகக் கொள்ளலாம். மற்றொரு முக்கியமான ஆதாரமாக தமிழின் முதல் இலக்கண நூலான தொல்காப்பியம் சொல்லும் ஐந்திணைகளை எடுத்துக்கொள்வோம். இதில், காடும் காட்டைச் சார்ந்த நிலப்பகுதியைக் குறிக்கும் குறிஞ்சித் திணையின் கருப்பொருள்களில் புலி, யானை, கரடி,பன்றி என்ற விலங்குகள் மட்டுமே சொல்லப்பட்டுள்ளன. சிங்கத்தை வேறு திணைகளின் கருப்பொருள்களிலும் சொல்லப்படவில்லை.

DSCN0715

மாமல்லபுர சிங்க சிற்பம்

அடுத்து, பல்லவர் கால மாமல்லபுர கல்சிற்பங்களில் சிங்க உருவங்கள், சிலைகள் பல இடங்களில் வடிக்கப்பட்டுள்ளன. இதை சிங்கங்கள் தமிழகத்தில் வாழ்ந்ததற்கான ஆதாரமாகக் கொள்ளலாம் என காட்டுயிர் ஆர்வலரும் எழுத்தாளருமான சு. தியடோர் பாஸ்கரன் இன்னும் பிறக்காத தலைமுறைக்காக என்னும் நூலில் சிங்கங்கள் பற்றி கட்டுரையில் தெரிவிக்கிறார். பல்லவர்கள் (கிபி 6ம் நூற்றாண்டு) வடக்கிலிருந்து வந்தவர்கள் என்கிற கருத்தாக்கத்தை வரலாற்றாசிரியர்கள் பலர் முன்வைக்கிறார்கள். சிங்கங்கள், வட இந்தியாவில் நன்கு அறிமுகமான விலங்காக இருந்திருக்கலாம், அது வழிபாட்டுக்குறியதாகவும் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கலாம். அதன்பேரில் நம்பிக்கை கொண்டிருந்த பல்லவர்கள் இங்கு ஆட்சி செலுத்தியபோது அவற்றை சிலைகளாக செதுக்கியிருக்கக்கூடும்.

காட்டுயிர் எழுத்தாளர் ச.முகமது அலி, சிங்கங்கள் 6000 வருடங்களுக்கு முன்பு வடக்கு ஆப்பிரிக்கா வழியாக இந்தியாவிற்குள் வந்திருக்கலாம் என்கிற கருத்தை முன்வைக்கிறார். பண்டைய நகரமான பால்க் (ஆப்கானிஸ்தானில் உள்ள ஒரு பகுதி)லிருந்து கி.பி. 6ம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவுக்குள் வந்தவை என்கிறார் வால்மீகி தாப்பர். காலங்கள் வேறுபட்டாலும் இருவருடைய முடிவுகளும் சிங்கங்கள், இந்தியாவிற்குள் கொண்டுவரப்பட்டவை என்பதை சொல்கின்றன. எதற்காக சிங்கங்களும் சிவிங்கிப்புலிகளும் இந்தியாவிற்குள் கொண்டுவரப்பட்டன? அரசர்கள், குறுநில மன்னர்கள் தங்களுக்கு கட்டுப்பட்ட வனப்பகுதிகளில் செல்லப்பிராணிகள் போல் விட்டு வளர்ப்பதற்காக கொண்டுவந்தனர். 17ம் நூற்றாண்டில் மொசாம்பிக் காடுகளிலிருந்து அதிக அளவிலான சிங்கங்கள் தருவிக்கப்பட்டிருக்கின்றன என்கிறார் வால்மீகி. சிவிங்கிப்புலிகளை மொகாலய மன்னர்கள் தங்கள் அரண்மனைகளிலேயே செல்லப்பிராணிகளாக வளர்த்திருக்கிறார்கள்.

அக்பரிடம் 1000 சிவிங்கிப்புலிகள் இருந்ததாக அக்பர் நாமா என்கிற நூல் கூறுவதாக கட்டுரை ஒன்றில் சு. தியடோர் பாஸ்கரன் தெரிவிக்கிறார். அதேபோல் திப்பு சுல்தானிடம் 16 சிவிங்கிப்புலிகள் இருந்ததாகவும் அதே கட்டுரையில் சொல்லியிருக்கிறார். சிறுத்தை சற்றே பெருத்த உருவமும் உயரத்தில் சற்றும் குறைந்தும் இருக்கும். சிறுத்தை நீண்டு உயர்ந்த ஒல்லியான உடல்வாகைக் கொண்டது. இப்படியான உடல்வாகால் சிவிங்கிப்புலியால் மிக வேகமாக ஓட முடிகிறது. இந்த காரணத்தால்தான் இந்திய மன்னர்கள் காட்டில் வேட்டையாடச் செல்லும்போது சிவிங்கிப்புலிகளை தங்களுடன் அழைத்துச் செல்வதை விரும்பியிருக்கின்றனர். சிங்கங்களைப் போலவே சிவிங்கிப்புலிகளும் வேற்று நிலத்திலிருந்து கொண்டு வரப்பட்டவை என்பதற்கான வலுவான ஆதாரங்களாக இவற்றைக் கொள்ளலாம்.

FourSeals

ஹரப்பா முத்திரைகள்

இந்த நூலில் ரோமிலா தாப்பர், ’’சிங்கங்கள் இந்த மண்ணுக்குரிய தனித்துவமான விலங்காக இருந்திருக்கும் பட்சத்தில் இந்தியாவின் பழமையான நாகரிகங்களில் ஒன்றான ஹரப்பா முத்திரைகளில் புலி, காளை, காண்டாமிருக உருவ முத்திரைகள் உள்ளதுபோல், சிங்க முத்திரை ஏன் இடம் பெறவில்லை? 8லிருந்து 10 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய பாறை ஓவியங்களில் சிங்க உருவங்கள் எதுவும் காணப்படவில்லை’’ என்கிறார். ’’புலிகள், சிறுத்தைகளோடு சிங்கம், சிவிங்கிப்புலிகளும் நம் காடுகளில் திரிந்திருக்குமென்றால், புலிகள், சிறுத்தைகள் மட்டும் இன்றுவரை எப்படி நிலைத்திருக்க முடிகிறது. இவற்றின் வலிமையோடு ஒப்பிடும்போது சிங்கங்களும் சிவிங்கிப்புலிகளும் வலிமை குறைந்தவை அல்ல.  எனில் எப்படி அவை முற்றிலுமாக அழிந்துவிட்டன?’’ என்கிற கேள்வியை முன்வைக்கிறார் வால்மீகி. ’

’குஜராத்தில் ஜூனாபாத் நவாப், சிங்கங்களைப் போற்றி வளர்த்தார். தன் ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதியிலிருந்து வேறுபகுதிகளுக்கு சிங்கங்கள் கொண்டு செல்லப்படுவதை தடை செய்தார். இன்றைய குஜராத் ஆட்சியாளரும் சிங்கங்களை தம் மாநிலத்தின் சொத்தாகக் கருதுகிறார். மத்திய பிரதேச மாநில வனப்பகுதியில் சிங்கங்களைக் கொண்டு போய் விட்டு, அவற்றைப் பெருக்கும் திட்டத்தை எதிர்த்தார் மோடி. இந்த விஷயத்தில் முன்னாள், இன்னாள் ஆட்சியாளர்களின் நிலைபாடு ஒன்றாகவே இருக்கிறது’’ என்கிறார் வால்மீகி.

இந்த நூலின் தொடர்ச்சியாக தமிழ் இலக்கியங்கள், வரலாற்று குறிப்புகளில் சிங்கம் மற்றும் சிவிங்கிப்புலிகள் குறித்து மறுவாசிப்பு அவசியமாகிறது. இந்த நூலை மறுத்தோ, ஆதரித்தோ பல்வேறு தடையங்கள் கிடைக்கலாம். இந்த நூலைப் பற்றிய அறிமுகத்தில் ’’இருக்கவே இருக்காது!’’ என தன்னுடைய வியப்பைத் தெரிவிக்கிறார் சான்சுவரி ஏசியா ஆசிரியர் பிட்டு சாஹல். உண்மை சில சமயங்களில் வியப்பையும் ஏற்படுத்துவதுண்டு. Exotic Aliens: The Lion & The Cheetah in India  புத்தகத்தை இங்கே வாங்கலாம்.